Kod ICD-10: C02

Kod C02 to Nowotwór złośliwy innych i nieokreślonych części języka

Kod C02 ICD-10 określa nowotwór złośliwy (rak) lokalizujący się w częściach języka innych niż jego określone rejony anatomiczne (np. trzon, nasada, krawędzie) lub w miejscach nieprecyzyjnie zdefiniowanych. Kod ten służy klasyfikacji przypadków, gdy zmiana nowotworowa zajmuje obszary języka nieujęte kodami C01 (nasada języka) oraz C02.0-C02.3 (inne części języka) lub opis choroby nie pozwala na bardziej szczegółowe rozpoznanie.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie histopatologiczne nowotworu złośliwego zlokalizowanego w nieprecyzyjnie określonej części języka.

• Diagnostyka lub leczenie nowotworu naciekającego kilka obszarów języka, bez możliwości jasnego przypisania do innego szczegółowego kodu ICD-10.

• Zastosowanie w dokumentacji medycznej oraz kodowaniu statystycznym, gdy opis kliniczny lub wynik badania obrazowego nie wskazuje jednoznacznie konkretnej lokalizacji zmiany w obrębie języka.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie chirurgiczne – podstawowa forma terapii, jeśli zmiana jest resekcyjna; nie dotyczy leków, lecz postępowania.

• Leki cytostatyczne (chemioterapia):

  • cisplatyna
  • karboplatyna
  • fluorouracyl
  • docetaksel
  • paklitaksel

• Leczenie celowane (np. cetuksymab) w wybranych przypadkach, szczególnie w nowotworach ekspresjonujących receptor EGFR.

• Leki immunomodulujące (immunoterapia) – np. pembrolizumab, nivolumab – zwłaszcza w leczeniu nowotworów zaawansowanych lub z przerzutami.

Radioterapia często stanowi element leczenia skojarzonego, jednak nie jest to lek, a procedura terapeutyczna.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C02 ICD-10 pozwala na precyzyjną klasyfikację i dokumentację nowotworów złośliwych języka o nieokreślonej lub innej lokalizacji niż kody szczegółowe. Jest pomocny przy sporządzaniu sprawozdań medycznych, planowaniu leczenia interdyscyplinarnego (onkolog, chirurg szczękowy, laryngolog, radioterapeuta) oraz w analizach epidemiologicznych. Umożliwia również prawidłowe rozliczenie świadczeń medycznych oraz kwalifikację pacjenta do odpowiednich terapii zgodnie z aktualnymi wytycznymi.