Kod ICD-10: N17.2.0.0

Kod N17.2.0.0 to ostra niewydolność nerek, nerkowa

Kod N17.2.0.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do zespołu ostrej niewydolności nerek o etiologii nerkowej (acute kidney failure, renal type). Oznacza to, że upośledzenie funkcji nerek powstało na skutek bezpośredniego uszkodzenia ich miąższu, a nie z przyczyn przednerkowych (np. niewydolność krążenia) ani zanerkowych (np. przeszkoda w odpływie moczu).

Wskazania do stosowania kodu

Kod N17.2.0.0 stosuje się w przypadkach, gdy ostra niewydolność nerek:

• wynika z bezpośredniego uszkodzenia miąższu nerki (np. ostre cewkowe uszkodzenie nerek, nefropatie toksyczne, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek);
• nie ma przyczyny przednerkowej (hipoperfuzja związana z odwodnieniem, wstrząsem) ani zanerkowej (obturacja dróg moczowych);
• najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są nefrotoksyczne leki, kontrasty radiologiczne, zakażenia, sepsa, autoimmunologiczne zapalenia nerek;
• klinicznie manifestuje się gwałtownym wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika oraz zaburzeniem równowagi wodno-elektrolitowej;
• wymaga wdrożenia specyficznego postępowania ukierunkowanego na uszkodzenie samej nerki.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie ostrej niewydolności nerek typu nerkowego polega głównie na leczeniu przyczynowym oraz postępowaniu objawowym. W zależności od etiologii i stanu klinicznego wdrażane są:

• Unikanie/nezwłoczne odstawienie nefrotoksycznych leków (aminoglikozydy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory ACE w fazie ostrej);
• Leczenie infekcji – antybiotykoterapia zgodnie z antybiogramem, w przypadku sepsy i ZUM;
• Leczenie immunosupresyjne – (np. glikokortykosteroidy, cyklofosfamid, plazmafereza) w przypadkach autoimmunologicznego podłoża (np. zapalenia kłębuszków nerkowych);
• Leki moczopędne – furosemid w wybranych przypadkach oligurycznego przebiegu (tylko jeśli jest diureza);
• Leczenie zaburzeń metabolicznych i powikłań – korekcja elektrolitowa, podaż płynów dożylnych z zachowaniem ścisłej kontroli bilansu płynów;
• Preparaty osłonowe na przewód pokarmowy oraz terapia wspomagająca; w ciężkich przypadkach wskazana dializoterapia (HD, hemodiafiltracja).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N17.2.0.0 umożliwia lekarzom oraz innym specjalistom medycznym jednoznaczne zaklasyfikowanie przypadków ostrej niewydolności nerek wynikających z uszkodzenia miąższu nerki. Rozróżnienie tej jednostki chorobowej w dokumentacji medycznej ułatwia:

• dobór odpowiedniego postępowania diagnostyczno-leczniczego,
• monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii,
• ocenę epidemiologiczną i statystyczną zachorowalności,
• uzyskanie środków refundacyjnych i rozliczenia z płatnikiem publicznym,
• współpracę między różnymi specjalistami w opiece nad chorym z ostrą niewydolnością nerek.

Dzięki prawidłowemu użyciu kodu N17.2.0.0 lekarz zapewnia precyzyjny opis procesu chorobowego, co jest kluczowe dla skutecznego leczenia i zapobiegania powikłaniom u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek o etiologii nerkowej.