Kod ICD-10: C49.1

Kod C49.1 to Tkanka łączna i inne tkanki miękkie kończyny górnej, łącznie z barkiem

Kod C49.1 w klasyfikacji ICD-10 obejmuje nowotwory złośliwe tkanki łącznej i innych tkanek miękkich zlokalizowane w obrębie kończyny górnej oraz barku. Dotyczy to szerokiego spektrum guzów wywodzących się z mięśni, powięzi, tłuszczu, naczyń krwionośnych czy nerwów obecnych w tych obszarach.

Wskazania do stosowania kodu

• Podejrzenie lub rozpoznanie złośliwego guza tkanek miękkich (np. mięsaki, tłuszczakomięsaki, włókniakomięsaki) w obrębie kończyny górnej lub barku.
• Uzasadnienie do skierowania na badania diagnostyczne: biopsje, rezonans magnetyczny, tomografię komputerową tych okolic.
• Dokumentacja w przypadku planowania i prowadzenia leczenia onkologicznego (np. chemioterapii, radioterapii, zabiegów chirurgicznych) guzów o tej lokalizacji.
• Statystyczne, organizacyjne i rejestracyjne potrzeby medyczne w celu ewidencji nowotworów złośliwych tych lokalizacji.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie farmakologiczne w przypadku nowotworów klasyfikowanych przez kod C49.1 zależy od typu histopatologicznego mięsaka i stopnia zaawansowania choroby. Najczęściej stosowane są:

• Antracykliny (doksorubicyna) – podstawowy lek w chemioterapii mięsaków tkanek miękkich.
• Ifosfamid – często stosowany w połączeniu z doksorubicyną.
• Pacylitaksel, gemcytabina, daktynomycyna – w wybranych podtypach lub w drugiej linii leczenia.
• Leki celowane (pazopanib, trabektedyna, olaratumab) – w specyficznych przypadkach oraz po niepowodzeniu standardowej chemioterapii.
• Leczenie wspomagające (analgetyki, leki przeciwzapalne), które jest istotne w przypadku bólu lub objawów towarzyszących.

W praktyce leczenie cytostatykami często łączy się z leczeniem chirurgicznym i/lub radioterapią.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C49.1 jest niezbędny dla onkoortopedów, onkologów klinicznych, lekarzy medycyny rodzinnej oraz patologów w procesie diagnostyki, planowania leczenia oraz monitorowania pacjentów z nowotworami złośliwymi tkanek miękkich kończyny górnej i barku. Ułatwia ewidencję przypadków nowotworowych, prowadzenie dokumentacji medycznej, rozliczenia z płatnikami świadczeń zdrowotnych oraz udział w programach terapeutycznych. Pozwala również na optymalizację dostępu pacjentów do specjalistycznej opieki onkologicznej.