Kod ICD-10: C78.6.0

Kod C78.6.0 to Płyn w jamie brzusznej pochodzenia złośliwego BNO

Kod C78.6.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza obecność płynu w jamie brzusznej (ascites) o pochodzeniu złośliwym, nieokreślonym (BNO – bez nadmiernego określenia). W praktyce medycznej kod ten stosuje się w odniesieniu do chorych, u których obecność płynu w jamie brzusznej jest bezpośrednio związana z rozrostem nowotworu złośliwego, najczęściej jako powikłanie guzów przerzutowych do otrzewnej lub masywnych procesów pierwotnych narządów jamy brzusznej.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie obecności płynu w jamie brzusznej u pacjenta z potwierdzonym nowotworem złośliwym.

• Brak określonego pierwotnego ogniska nowotworu w otrzewnej lub brak jednoznacznego histopatologicznego rozpoznania typu guza (BNO).

• Stosowanie w dokumentacji przy hospitalizacji oraz w opisie rozpoznania choroby nowotworowej z powikłaniem w postaci wodobrzusza.

• Przeznaczenie do klasyfikowania zespołów nowotworowych z manifestacją przerzutowego wodobrzusza, gdy nie zastosowano innego szczegółowego kodu.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie przyczynowe:

  • Chemioterapia systemowa (w zależności od typu i lokalizacji pierwotnego nowotworu).
  • Leki celowane (np. bewacyzumab u chorych z rakiem jajnika czy jelita grubego z obecnością wodobrzusza przerzutowego).

• Leczenie objawowe:

  • Diuretyki (spironolakton, furosemid) – stosowane z ostrożnością, szczególnie w ascites opornym na leki diuretyczne.
  • Punkcja jamy brzusznej (paracenteza) – interwencyjne usunięcie płynu dla poprawy komfortu pacjenta.

• Leczenie wspomagające:

  • Leki przeciwbólowe i przeciwwymiotne
  • Płynoterapia oraz uzupełnianie albumin po dużych paracentezach

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C78.6.0 pozwala precyzyjnie sklasyfikować pacjentów z nowotworowym wodobrzuszem o nieustalonym lub nieokreślonym pochodzeniu, co ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozliczania świadczeń medycznych, planowania leczenia oraz prowadzenia sprawozdawczości onkologicznej. Jest przydatny w dokumentowaniu powikłań nowotworów oraz podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia paliatywnego (objawowego). Ułatwia zróżnicowanie objawów od ascites w przebiegu innych chorób – takich jak marskość wątroby – wymagających odmiennego podejścia terapeutycznego.