Kod ICD-10: K06.1

Kod K06.1 to Przerost dziąseł

Kod K06.1 z ICD-10 oznacza przerost dziąseł (gingival hyperplasia). Jest to termin stosowany do opisywania patologicznego powiększenia tkanki dziąsłowej, nie wynikającego z innych specyficznych chorób przyzębia. Przerost dziąseł może być zarówno miejscowy, jak i uogólniony oraz mieć charakter przewlekły lub ostry.

Wskazania do stosowania kodu

Kod K06.1 powinien być używany w przypadku pacjentów, u których stwierdzono wzrost objętości dziąseł będący następstwem czynników ogólnoustrojowych, miejscowych lub niepożądanych skutków leczenia farmakologicznego. Typowe sytuacje, gdy należy użyć tego kodu to:

• Przerost dziąseł wywołany lekami – np. stosowanie fenytoiny, cyklosporyny, blokerów kanałów wapniowych (jak nifedypina, amlodypina)
• Zmiany przerostowe na tle zapalnym lub przewlekłego drażnienia – niewłaściwa higiena jamy ustnej, obecność kamienia nazębnego
• Przerost idiopatyczny

Kod ten należy stosować wyłącznie w sytuacjach, gdy przerost dziąseł stanowi zasadniczy problem kliniczny i nie jest wtórny do innych rozpoznanych chorób przyzębia.

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu przerostu dziąseł kluczowe znaczenie ma wyeliminowanie czynnika sprawczego. Dobór terapii zależny jest od etiologii:

• Modyfikacja/odstawienie leków wywołujących przerost – w porozumieniu z lekarzem prowadzącym (np. zmiana leku przeciwpadaczkowego, immunosupresyjnego czy kardioedilatora)
• Leczenie przeciwzapalne miejscowe:
  • Chlorheksydyna w postaci płukanek
  • Miejscowe preparaty z chlorheksydyną lub triklosanem
• Profilaktyka i higiena jamy ustnej – scaling i profesjonalne oczyszczanie zębów
• W leczeniu nasilonych przypadków – chirurgiczne usunięcie przerośniętej tkanki dziąsłowej (gingiwektomia)

Stosowanie ogólnych leków przeciwzapalnych jest rzadkie. Glikokortykosteroidy – wyłącznie w szczególnych, uogólnionych formach i na zlecenie specjalisty.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K06.1 służy precyzyjnemu odnotowaniu przerostu dziąseł niezależnie od jego przyczyn. Jest on szczególnie istotny w kontekście:

• Monitorowania działań niepożądanych farmakoterapii (zwłaszcza u osób przyjmujących immunosupresję lub leki neurologiczne/kardiologiczne)
• Planowania leczenia stomatologicznego i kierowania pacjenta na zabieg chirurgiczny
• Współpracy interdyscyplinarnej (lekarz POZ, stomatolog, neurolog, nefrolog, transplantolog, kardiolog, farmaceuta)
• Dokumentowania stanu pacjenta do celów ubezpieczeniowych i statystycznych

Prawidłowe użycie tego kodu ułatwia wdrożenie optymalnej terapii oraz ocenę ryzyka powikłań dla pacjenta z powiększonymi dziąsłami.