Kod ICD-10: F68.1.0

Kod F68.1.0 to Wędrujący pacjent

Kod ICD-10 F68.1.0 oznacza zaburzenie znane jako „Wędrujący pacjent” (ang. Munchausen syndrome by proxy, factitious disorder imposed on self). Kod ten jest przypisany przypadkom, w których pacjent wielokrotnie zgłasza się do różnych placówek medycznych, prezentując objawy somatyczne celowo wywołane lub pozorowane w celu uzyskania interwencji lekarskiej lub diagnostycznej, nie wynikające z rzeczywistych dolegliwości.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F68.1.0 stosuje się w sytuacjach, gdy podejrzewa się lub potwierdza zaburzenie polegające na celowym wytwarzaniu lub symulowaniu objawów chorobowych przez pacjenta w celu uzyskania opieki medycznej. Pacjenci ci często zmieniają lekarzy, miejsca leczenia oraz dokumentację medyczną, utrudniając postawienie diagnozy. Wskazanie do użycia kodu dotyczy przede wszystkim zaburzeń faktycyjnych oraz sytuacji, gdzie istnieje podejrzenie nadużywania opieki medycznej lub zachowań wskazujących na zaburzenie psychiczne tego typu.

• Podejrzenie symulacji choroby na tle psychicznym
• Częsta zmiana placówek i lekarzy bez medycznego uzasadnienia
• Trudności diagnostyczne pomimo wielokrotnych, szerokich badań
• Brak spójnych objawów potwierdzanych obiektywnymi badaniami

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie „wędrującego pacjenta” opiera się głównie na interwencji psychiatrycznej i psychoterapeutycznej. Podawanie leków jest ukierunkowane na leczenie współistniejących zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia lękowe czy psychozy.

• Antydepresanty (np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI)
• Leki przeciwlękowe
• Leki przeciwpsychotyczne (w przypadku współistniejącego zaburzenia psychotycznego)
• Farmakoterapia zależna od objawów wtórnych (np. leczenie bezsenności, drażliwości)

Pierwszoplanowe znaczenie mają oddziaływania psychoterapeutyczne, szczególnie terapie psychodynamiczne lub poznawczo-behawioralne, oraz współpraca multidyscyplinarna (lekarz rodzinny, psychiatra, psycholog).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F68.1.0 („wędrujący pacjent”) jest ważnym narzędziem diagnostycznym sygnalizującym obecność zaburzenia faktacyjnego, które nie tylko wpływa na sposób prowadzenia pacjenta, ale także chroni zasoby systemu opieki zdrowotnej przed nieuzasadnioną eskalacją kosztów i procedur. Rozpoznanie to wymaga wzmożonej czujności diagnostycznej, interdyscyplinarnej współpracy oraz właściwej komunikacji z pacjentem i jego rodziną. Zastosowanie kodu umożliwia także skierowanie pacjenta na właściwą ścieżkę terapeutyczną i ogranicza powtarzające się, niepotrzebne interwencje medyczne.