Kod ICD-10: H35.3

Kod H35.3 to Zwyrodnienie plamki i bieguna tylnego

Kod H35.3 według klasyfikacji ICD-10 obejmuje zwyrodnienie plamki żółtej oraz innych struktur bieguna tylnego siatkówki oka. Jest to szeroka kategoria, która najczęściej dotyczy zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD – Age-related Macular Degeneration), ale może również obejmować inne, rzadsze postacie zwyrodnienia bieguna tylnego.

Wskazania do stosowania kodu

H35.3 znajduje zastosowanie gdy u pacjenta rozpoznaje się zmiany zwyrodnieniowe plamki – zarówno w postaci suchej (z obecnością druzów, zanikiem nabłonka barwnikowego), jak i postaci wysiękowej (neowaskularnej). Kod ten używany jest także przy innych schorzeniach bieguna tylnego o typie zwyrodnienia, w które nie wpisują się inne, bardziej specyficzne podkody.

• Podejrzenie lub rozpoznanie AMD
• Obecność typowych objawów takich jak: pogorszenie ostrości widzenia centralnego, metamorfopsje, obniżenie kontrastu
• Brak rozpoznania bardziej szczegółowej etiologii zmian zwyrodnieniowych siatkówki w okolicy plamki

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu zwyrodnienia plamki i bieguna tylnego stosuje się odmienne strategie w zależności od postaci choroby:

• Postać sucha AMD: Na obecnym etapie nie istnieje leczenie przyczynowe. Zaleca się suplementację luteiną, zeaksantyną, cynkiem, witaminami C i E, miedzią – zgodnie z rekomendacjami AREDS II; działa ona hamująco na progresję zmian.
• Postać wysiękowa AMD: Leczenie iniekcjami doszklistkowymi inhibitorów VEGF (przeciwciała monoklonalne), tj. aflibercept, ranibizumab, brolucizumab, bewacyzumab.
• Terapia wspomagająca: Modyfikacja stylu życia (rzucenie palenia, kontrola ciśnienia, dieta bogata w antyoksydanty), pomoc optyczna (lupy, pomoce do czytania).

Brak skutecznych leków doustnych lub miejscowych odwracających proces zwyrodnienia. Leczenie celowane dotyczy obecności neowaskularyzacji.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H35.3 stanowi istotny element diagnostyczny w okulistyce, umożliwiając prawidłową kategoryzację i dokumentację schorzeń plamki oraz bieguna tylnego siatkówki. Pozwala na kwalifikację pacjentów do programów lekowych (np. iniekcje anty-VEGF) i przypisanie odpowiedniej ścieżki terapeutycznej. Kod ten jest również niezbędny do celów epidemiologicznych, sprawozdawczych oraz dla rozliczeń z NFZ. Prawidłowe stosowanie tego kodu ułatwia współpracę interdyscyplinarną – zwłaszcza w przypadku starszych pacjentów zagrożonych utratą wzroku.