Kod ICD-10: I45.6.0

Kod I45.6.0 to Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a

Kod ICD-10: I45.6.0 odpowiada jednostce chorobowej Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW). Jest to wrodzony zespół preekscytacji, charakteryzujący się obecnością dodatkowego (akcesoryjnego) szlaku przewodzenia impulsu pomiędzy przedsionkami a komorami serca (tzw. pęczek Kenta). Zespół WPW może prowadzić do występowania różnych typów zaburzeń rytmu serca, najczęściej napadowych częstoskurczów nadkomorowych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod I45.6.0 stosuje się w przypadkach klinicznych, gdzie pacjent wykazuje objawy kliniczne lub jest zdiagnozowany na podstawie charakterystycznych zmian w elektrokardiogramie (EKG) – skrócony odstęp PR, obecność fali delta oraz poszerzony zespół QRS, typowe dla zespołu WPW. Kod ten wykorzystuje się:

• w rozpoznaniu zespołu WPW zarówno u pacjentów z objawami jak i bezobjawowych, wykrytych przypadkowo (np. w badaniach przesiewowych EKG)
• w dokumentowaniu przypadków arytmii nadkomorowych, takich jak napadowy częstoskurcz, AF z preekscytacją
• przed kwalifikacją do zabiegów ablacji lub farmakoterapii arytmii
• w różnicowaniu przyczyn omdleń i objawów niedokrwienia OUN w młodym wieku

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie farmakologiczne zespołu WPW zależy od objawów arytmicznych oraz rodzaju współistniejącej arytmii. W ostrych przypadkach i w stabilnych nadkomorowych tachyarytmiach mogą być stosowane:

• Werapamil lub adenozyna – w leczeniu tachyarytmii (NIE stosować w przedsionkowym migotaniu z WPW!)
• Amiodaron – u pacjentów z napadami AF lub niestabilnością hemodynamiczną
• Prokainamid – szczególnie skuteczny w migotaniu przedsionków z preekscytacją
• Beta-blokery i leki antyarytmiczne klasy Ic (np. propafenon, flekainid) – w profilaktyce napadów u wybranych pacjentów

Uwaga! U pacjentów z migotaniem przedsionków i zespołem WPW nie wolno stosować glikozydów naparstnicy ani niedihydropirydynowych blokerów kanału wapniowego (np. werapamil), ponieważ grozi to przyspieszeniem przewodzenia przez drogę dodatkową i degeneracją arytmii w migotanie komór.

Leczeniem docelowym w WPW często jest ablacja drogi dodatkowej.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod I45.6.0 stanowi ważne praktyczne narzędzie umożliwiające precyzyjne klasyfikowanie i dokumentowanie przypadków zespołu WPW. Jego zastosowanie jest kluczowe w opiece nad pacjentami z podejrzeniem lub rozpoznanym zespołem WPW, szczególnie w kontekście planowania leczenia farmakologicznego, nadzoru i skierowań na ablację. Prawidłowe rozpoznanie oraz dobra znajomość typowych leków i zagrożeń pozwala unikać błędów terapeutycznych, skrócić diagnostykę i poprawić rokowanie chorych.