Kod ICD-10: N95.2

Kod N95.2 to Pomenopauzalne zanikowe zapalenie pochwy

Kod ICD-10 N95.2 odnosi się do schorzenia określanego jako pomenopauzalne zanikowe zapalenie pochwy, występującego u kobiet po menopauzie. Charakterystyczna jest atrofia błony śluzowej pochwy spowodowana niedoborem estrogenów, prowadząca do suchości, dyskomfortu, pieczenia oraz podatności na infekcje i mikrourazy. Kod ten pozwala na precyzyjne zgłaszanie i monitorowanie występowania tego zaburzenia w praktyce lekarskiej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod N95.2 stosuje się u pacjentek zgłaszających objawy charakterystyczne dla atrofii pochwy w okresie pomenopauzalnym, takie jak:

• Suchość pochwy
• Świąd, pieczenie, uczucie dyskomfortu
• Plamienia lub krwawienia kontaktowe
• Ból podczas stosunku (dyspareunia)
• Zwiększona podatność na infekcje i urazy mechaniczne

Rozpoznanie stawia się na podstawie objawów klinicznych, badania ginekologicznego oraz wywiadu odnoszącego się do czasu od menopauzy. Kod powinien być stosowany tylko wtedy, gdy objawy mają związek z niedoborem estrogenów i nie są wywołane inną patologią.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie pomenopauzalnego zanikowego zapalenia pochwy opiera się na przywróceniu prawidłowego trofizmu pochwy oraz łagodzeniu dolegliwości. Najczęściej stosowane grupy leków to:

• Estrogeny miejscowe (kremy, globulki, tabletki dopochwowe) – główna metoda leczenia, prowadzi do zwiększenia grubości nabłonka pochwy, poprawy nawilżenia i odbudowy mikroflory.
• Leki nawilżające i lubrykanty – preparaty bez recepty łagodzące objawy suchości i dyskomfortu.
• W wybranych przypadkach: Hormonalna terapia systemowa – do rozważenia przy współistniejących innych objawach menopauzy.
• Opcjonalnie: Leki przeciwzapalne lub preparaty probiotyczne jako uzupełnienie terapii.

Ważne jest indywidualne dostosowanie leczenia do potrzeb pacjentki oraz monitorowanie reakcji na terapię, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów estrogenowych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N95.2 jest istotnym narzędziem w pracy lekarza ginekologa oraz innych specjalistów zajmujących się zdrowiem kobiet po menopauzie, pozwalając na systematyczną dokumentację zaburzeń atroficznych pochwy. Jego prawidłowe zastosowanie umożliwia wczesne rozpoznanie schorzenia, skuteczne wdrożenie leczenia oraz monitorowanie efektów terapii. Dodatkowo kod ten wspiera sprawozdawczość statystyczną i epidemiologiczną placówek medycznych oraz kwalifikację do refundacji leków i terapii w ramach programów zdrowotnych.