Kod ICD-10: D45

Kod D45 to Czerwienica prawdziwa

Kod ICD-10 D45 oznacza czerwienicę prawdziwą (polycythaemia vera), będącą przewlekłą chorobą mieloproliferacyjną charakteryzującą się trwałym zwiększeniem liczby erytrocytów oraz często także leukocytów i płytek krwi. Czerwienica prawdziwa najczęściej dotyczy osób dorosłych w średnim lub podeszłym wieku. Jej istotą jest nieprawidłowa, klonalna proliferacja komórek prekursorowych szpiku kostnego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod D45 stosuje się w przypadkach, kiedy u pacjenta rozpoznano lub istnieje uzasadnione podejrzenie czerwienicy prawdziwej. Rozpoznanie opiera się na typowym obrazie klinicznym, laboratoryjnym oraz wynikach badań molekularnych (np. obecność mutacji JAK2 V617F), zgodnie z kryteriami WHO.

• Podejrzenie/przebieg klasycznej czerwienicy prawdziwej z nadmierną erytropoezą
• Diagnostyka różnicowa wielokriwistości (rozróżnienie form wtórnych)
• Nadzór nad pacjentami z rozpoznaną chorobą w trakcie leczenia
• Kontrola powikłań (np. zakrzepica, przekształcenie w zespoły mielodysplastyczne lub białaczki)

Typowe leki stosowane w leczeniu

Celem leczenia czerwienicy prawdziwej jest utrzymanie liczby erytrocytów, hematokrytu oraz ciśnienia krwi na bezpiecznym poziomie w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowym.

• Upusty krwi (flebotomia) – w celu obniżenia hematokrytu
• Leki cytoredukcyjne (np. hydroksykarbamid/hydroksymocznik) – stosowane zwłaszcza u pacjentów wysokiego ryzyka
• Inhibitory JAK2 (np. ruksolitynib) – w wybranych przypadkach opornych lub nietolerujących standardowego leczenia
• Małe dawki kwasu acetylosalicylowego – profilaktyka powikłań zakrzepowych
• Interferon alfa – alternatywa dla młodszych pacjentów, kobiet w ciąży lub w razie nietolerancji hydroksykarmabidu

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod D45 jest niezbędny w prawidłowym diagnozowaniu, różnicowaniu i monitorowaniu pacjentów z podejrzeniem lub rozpoznaniem czerwienicy prawdziwej. Pozwala na właściwe zaklasyfikowanie jednostki chorobowej zarówno w dokumentacji medycznej, jak również we wnioskowaniu refundacyjnym, planowaniu leczenia i monitorowaniu efektów terapii. Znajomość kodu oraz protokołów leczenia umożliwia efektywne postępowanie zgodnie z aktualnymi wytycznymi hematologicznymi.