Kod ICD-10: I45.3

Kod I45.3 to Blok trójwiązkowy

Kod I45.3 wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 oznacza blok trójwiązkowy, czyli zaburzenie przewodzenia bodźców elektrycznych obejmujące jednocześnie wszystkie trzy główne pęczki przewodzące serca: prawą odnogę pęczka Hisa (RBBB), lewą przednią (LAHB) oraz lewą tylną odnogę (LPHB). Taki blok znacząco zwiększa ryzyko rozwinięcia się całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego.

Wskazania do stosowania kodu

Kod I45.3 stosuje się w sytuacjach, gdy u pacjenta na podstawie badania EKG rozpoznano współwystępowanie blokad przewodzenia we wszystkich trzech wiązkach układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca. Kliniczne sytuacje, w których korzysta się z tego kodu, obejmują:

• Uporczywe i nawracające omdlenia
• Zaburzenia rytmu serca o niejasnej etiologii
• Bradykardia zatokowa z blokiem przewodzeń
• Silnie wydłużony odstęp PQ
• Wstępne rozważanie kwalifikacji do wszczepienia stymulatora serca

Typowe leki stosowane w leczeniu

Blok trójwiązkowy rzadko jest wskazaniem do farmakoterapii z wyboru – leczenie opiera się przede wszystkim na postępowaniu zabiegowym, czyli implantacji stałego rozrusznika serca. Jednak do czasu implantacji, w stanach nagłych lub gdy pacjent oczekuje na zabieg, można stosować:

• Atropina – do krótkoterminowego zwiększenia częstości rytmu komór
• Adrenalina/dopamina – w przypadku znacznych zaburzeń hemodynamicznych
• Leki poprawiające przewodnictwo – tylko pod ścisłą kontrolą i w trybie ostrego leczenia

Należy unikać leków mogących pogorszyć przewodzenie, np. beta-blokerów, niektórych leków przeciwarytmicznych czy blokerów kanału wapniowego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod I45.3 umożliwia precyzyjną identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem rozwinięcia całkowitej blokady przedsionkowo-komorowej. Wyodrębnienie tej jednostki ma kluczowe znaczenie w monitorowaniu, kwalifikacji do wszczepienia stymulatora oraz wdrożeniu leczenia przyczynowego czy objawowego, zwłaszcza u osób z postępującymi zaburzeniami przewodzenia. W dokumentacji klinicznej i administracyjnej kod ten jest istotny przy przekazywaniu kompletnej informacji o stanie chorego oraz planowanej ścieżce diagnostyczno-terapeutycznej.