Kod ICD-10: A18.5.0.0

Kod A18.5.0.0 to rogówki i spojówek (śródmiąższowe) (pryszczykowe)† (H19.2*)

Kod A18.5.0.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do gruźliczego zapalenia rogówki i spojówek (postać śródmiąższowa lub pryszczykowa). Ten kod wskazuje na obecność zmian okulistycznych związanych z gruźlicą, które mogą mieć charakter przewlekły i prowadzić do powikłań okulistycznych. Oznaczenie H19.2* wskazuje na powikłania oczne wywołane chorobami sklasyfikowanymi gdzie indziej (tu: gruźlica). Kod ten jest stosowany w przypadku potwierdzonej lub wysokiego podejrzenia gruźlicy oka obejmującej rogówkę i/lub spojówkę.

Wskazania do stosowania kodu

• Objawy okulistyczne takie jak przewlekłe zaczerwienienie, obrzęk, ból, łzawienie, zmiany pryszczykowe lub naciek śródmiąższowy rogówki lub spojówki.

• Wywiad w kierunku gruźlicy (osobniczy lub rodzinny), dodatnie wyniki testów immunologicznych (próba tuberkulinowa, IGRA) lub obecność prątków gruźlicy w innych narządach.

• Potwierdzenie lub silne podejrzenie gruźliczego podłoża zmian ocznych, zwłaszcza gdy nie ma skuteczności standardowego leczenia innymi etiologiami.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie przyczynowe – chemioterapia przeciwprątkowa zgodnie ze schematami leczenia gruźlicy, przede wszystkim:

  • Izoniazyd (INH)

  • Rifampicyna (RMP)

  • Etambutol (EMB)

  • Pirazynamid (PZA)

• Leczenie wspomagające – miejscowe leki przeciwzapalne, np. glikokortykosteroidy w postaci kropli do oczu (z zachowaniem ostrożności i tylko po wykluczeniu aktywnej infekcji).

• W przypadkach wtórnych infekcji możliwe jest zastosowanie antybiotyków miejscowych, a w obecności wtórnych powikłań, leczenie objawowe.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod A18.5.0.0 umożliwia prawidłowe rozpoznanie i klasyfikację powikłań okulistycznych gruźlicy obejmujących rogówkę i spojówkę. Jego zastosowanie pozwala na adekwatne prowadzenie dokumentacji medycznej oraz umożliwia wdrożenie odpowiedniego leczenia przeciwgruźliczego i ograniczenie ryzyka powikłań. Wyodrębnienie takiego rozpoznania jest istotne z punktu widzenia epidemiologicznego, terapeutycznego oraz dla celów zwolnień, świadczeń zdrowotnych i kontroli skuteczności leczenia.