Kod ICD-10: M75.1

Kod M75.1 to Zespół czepca ścięgnisto-mięśniowego

Kod ICD-10 M75.1 dotyczy jednostki chorobowej znanej jako zespół czepca ścięgnisto-mięśniowego (ang. rotator cuff syndrome). Jest to grupa schorzeń obejmująca uszkodzenia, zapalenia lub zmiany zwyrodnieniowe struktur czepca ścięgnistego mięśni obręczy barkowej. Kod ten służy do jednoznacznej klasyfikacji przypadków klinicznych, w których dochodzi do patologii narządu ruchu w obrębie barku, prowadzącej do bólu, ograniczenia ruchomości i dysfunkcji tego stawu.

Wskazania do stosowania kodu

• M75.1 używany jest w przypadku występowania objawów uszkodzenia struktur czepca ścięgnistego, takich jak ból barku, osłabienie mięśni, ograniczenie zakresu ruchu oraz pozytywne testy ortopedyczne (np. test Jobe’a, test Hawkinsa-Kennedy’ego).

• Kod ten stosuje się w diagnostyce i terapii zapalenia, zwyrodnienia, entezopatii, częściowego lub całkowitego uszkodzenia ścięgien mięśni rotatorów (najczęściej: nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego, obłego mniejszego, podłopatkowego).

• Zalecany jest do kodowania zarówno stanów ostrych, jak i przewlekłych związanych z urazami, przeciążeniami lub zmianami degeneracyjnymi w obrębie barku.

• Może również być wykorzystywany w dokumentacji lekarskiej oraz przy orzekaniu o czasowej niezdolności do pracy, kwalifikacjach rehabilitacyjnych czy wskazaniach do leczenia operacyjnego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): ibuprofen, diklofenak, naproksen – stosowane celem redukcji bólu i zapalenia.

• Glikokortykosteroidy: miejscowe iniekcje sterydowe (np. metyloprednizolon, triamcynolon) do przestrzeni okołostawowej, przy nasilonym bólu lub braku poprawy po standardowym leczeniu.

• Leki zwiotczające mięśnie: np. tyzanidyna – stosowane w przypadku towarzyszącego napięcia mięśniowego.

• Środki przeciwbólowe: paracetamol lub inne analgetyki, w zależności od nasilenia dolegliwości.

• W ciężkich lub przewlekłych przypadkach rozważa się leczenie operacyjne oraz rehabilitację farmakologiczną wspomagającą powrót funkcji.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M75.1 pozwala na precyzyjne określenie rozpoznania dotyczącego uszkodzeń, stanów zapalnych lub zwyrodnieniowych czepca ścięgnisto-mięśniowego barku. Ułatwia prowadzenie dokumentacji medycznej, monitorowanie przebiegu leczenia oraz umożliwia właściwy dobór terapii farmakologicznej i rehabilitacyjnej. Ponadto kodowanie zgodne z ICD-10 jest niezbędne dla właściwego rozliczania świadczeń zdrowotnych i klasyfikacji epidemiologicznej.

Stosowanie tego kodu bywa pomocne w komunikacji interdyscyplinarnej – pomiędzy lekarzami POZ, ortopedami, rehabilitantami a fizjoterapeutami. Sprzyja to optymalizacji procesu leczenia i poprawie rokowania u pacjentów z dysfunkcją barku.