Kod ICD-10: K03.2

Kod K03.2 to Nadżerka zębów

K03.2 to kod ICD-10 oznaczający nadżerkę zębów (erosio dentium), czyli patologiczny proces utraty twardych tkanek zęba (szkliwa oraz czasem zębiny) pod wpływem działania czynników chemicznych, niezwiązanych z aktywnością bakterii próchnicowych. Obejmuje to zarówno erozję mechaniczną, jak i chemiczną, spowodowaną przez np. kwasy pokarmowe, gastroezofagealny refluks żołądkowo-przełykowy czy regularne spożywanie kwaśnych napojów. Kod jest przeznaczony do rejestracji przypadków niepróchnicowych, nieurazowych ubytków szkliwa i zębiny.

Wskazania do stosowania kodu

Kod K03.2 powinien być stosowany w sytuacjach klinicznych, gdy u pacjenta obserwuje się:

• Nadżerki zębów spowodowane czynnikami niebakteryjnymi (np. kwaśne soki, kwaśne owoce, napoje gazowane, refluks żołądkowy, zaburzenia odżywiania z wymiotami)
• Zmiany obejmujące szkliwo i/lub zębinę, bez objawów próchnicy lub urazów mechanicznych (np. złamania)
• Typowe objawy: nadwrażliwość zębów, gładka i błyszcząca powierzchnia tkanek zęba, obniżenie korony zęba, żółtawe zabarwienie spowodowane odsłonięciem zębiny

Diagnostyka najczęściej opiera się na wywiadzie, badaniu stomatologicznym oraz w razie potrzeby diagnostyce przyczyn (np. choroby układu pokarmowego).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie nadżerki zębów obejmuje zarówno działania prewencyjne, jak i farmakologiczne:

• Preparaty zawierające fluor (żele, pasty do zębów, płukanki) – do remineralizacji szkliwa i wzmocnienia powierzchni zębów
• Preparaty zawierające związki wapnia i fosforanów (np. hydroksyapatyt, fosfopeptydy kazeiny, amorficzny fosforan wapnia) – wspierają proces odbudowy szkliwa
• Dla pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym – leki antyrefluksowe i inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) zgodnie z zaleceniami lekarza gastroenterologa
• Środki lecznicze na nadwrażliwość zębiny (nitrate potasu, argininę) – stosowane miejscowo

W zaawansowanych przypadkach stosuje się odbudowy protetyczne lub zabiegi stomatologiczne z użyciem materiałów kompozytowych.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K03.2 jest istotnym narzędziem diagnostycznym oraz administracyjnym dla lekarzy dentystów, lekarzy rodzinnych, gastrologów i dietetyków. Umożliwia prawidłowe zidentyfikowanie i zaklasyfikowanie niepróchnicowego uszkodzenia tkanek zębów, co jest ważne w profilaktyce, leczeniu i raportowaniu statystycznym. Poprawne stosowanie tego kodu pozwala na wyodrębnienie przypadków erozji w populacji i wdrożenie działań prewencyjnych, a także zastosowanie adekwatnego leczenia przyczynowego i objawowego.