Kod ICD-10: U81

Kod U81 to Czynnik oporny na wankomycynę i podobne antybiotyki

Kod ICD-10 U81 służy do klasyfikacji infekcji wywołanych przez drobnoustroje wykazujące oporność na wankomycynę i podobne antybiotyki glikopeptydowe. Kod ten nie określa rodzaju zakażenia ani lokalizacji, lecz identyfikuje obecność czynnika opornego (np. VRE – Enterococcus faecium/faecalis oporny na wankomycynę) u pacjenta. Kod ten może być używany pomocniczo, łącznie z kodami infekcji właściwych narządów lub układów.

Wskazania do stosowania kodu

Kod U81 stosuje się w sytuacjach, kiedy u pacjenta potwierdzono obecność bakterii opornych na wankomycynę, zarówno w przypadku aktywnej infekcji, jak i nosicielstwa (kolonizacji). Typowe wskazania obejmują:

  • Wykrycie VRE w posiewie (np. krew, mocz, wymaz z rany)
  • Zakażenia szpitalne spowodowane przez oporne enterokoki lub inne bakterie (np. Staphylococcus aureus oporny na wankomycynę)
  • Podejrzenie ognisk epidemicznych związanych z opornymi szczepami
  • Monitorowanie epidemiologiczne i zgłaszanie ognisk zakażeń szpitalnych
  • Wspomaganie decyzji dotyczących izolacji pacjentów oraz stosowania środków kontroli zakażeń

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie infekcji wywołanych przez drobnoustroje oporne na wankomycynę jest wyzwaniem terapeutycznym. Dobór leków zależy od typu patogenu, lokalizacji zakażenia oraz indywidualnej sytuacji klinicznej. Najczęściej stosowane są:

  • Linezolid – antybiotyk z grupy oksazolidynonów, skuteczny wobec VRE i części innych opornych drobnoustrojów
  • Daptomycyna – antybiotyk lipopeptydowy stosowany w ciężkich zakażeniach, np. bakteriemii
  • Tigecyklina – antybiotyk z grupy glicylcyklin
  • Fosfomycyna – stosowana w wybranych przypadkach zakażeń układu moczowego
  • Inne leki w zależności od wyniku antybiogramu, m.in. chloramfenikol, quinuprystyna/dalfopristyna (głównie w krajach, gdzie dostępne)

W leczeniu konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne oraz dostosowanie antybiotykoterapii do wyniku posiewu i lekowrażliwości.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod ICD-10 U81 ma istotne znaczenie w praktyce lekarskiej, szczególnie w medycynie szpitalnej i epidemiologii zakażeń. Pozwala szybko zidentyfikować pacjentów z ryzykiem rozprzestrzeniania się drobnoustrojów o oporności wielolekowej, usprawnić działania kontroli zakażeń oraz raportowanie. Pomaga w doborze właściwej terapii, planowaniu izolacji i nadzorze epidemiologicznym. Poprawne kodowanie i dokumentowanie tego czynnika pozwala na lepsze monitorowanie skuteczności strategii antybiotykowej oraz optymalizację leczenia w skali indywidualnej i populacyjnej.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl