Kod ICD-10: A24.0

Kod A24.0 to Nosacizna

Kod ICD-10 A24.0 oznacza nosaciznę (glanders) — rzadką, lecz potencjalnie bardzo groźną chorobę zakaźną wywoływaną przez bakterię Burkholderia mallei. Choroba ta występuje przede wszystkim u koni, ale może być przenoszona na ludzi, najczęściej przez kontakt zawodowy (weterynarze, hodowcy, laboratoranci). Nosacizna u ludzi przebiega zazwyczaj z ciężkimi objawami ogólnoustrojowymi i wysoką śmiertelnością, zwłaszcza w przypadkach niewłaściwego lub opóźnionego leczenia.

Wskazania do stosowania kodu

Kod A24.0 stosuje się w rozpoznaniu i dokumentowaniu potwierdzonych przypadków nosacizny u ludzi, zarówno o przebiegu ostrym, jak i przewlekłym. Diagnostyka opiera się na wywiadzie epidemiologicznym (kontakty z zakażonymi zwierzętami lub materiałem laboratoryjnym), objawach klinicznych (zmiany skórne, ropnie, wysoką gorączkę, objawy sepsy) oraz potwierdzeniu bakteriologicznym.

• Zastosowanie w dokumentacji medycznej do celów epidemiologicznych oraz zgłaszania choroby zakaźnej.
• Wskazanie do izolacji i intensywnego leczenia pacjenta.
• Kodowanie przypadku w raportach do sanepidu oraz WHO.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie nosacizny wymaga zastosowania intensywnej terapii antybakteryjnej. Niektóre szczepy Burkholderia mallei mogą być oporne na wiele antybiotyków, dlatego bardzo ważny jest dobór leczenia według antybiogramu.

• Karbapenemy (np. imipenem, meropenem)
• Cefalosporyny III generacji (np. ceftazydym)
• Kotrimoksazol (trimetoprim-sulfametoksazol) – często zalecany w leczeniu skojarzonym
• Aminoglikozydy (np. gentamycyna, amikacyna)
• Tetracykliny (np. doksycyklina) – alternatywnie w skojarzeniu

Leczenie trwa zwykle kilka tygodni i wymaga obserwacji powikłań. W przypadku ciężkiego przebiegu zaleca się hospitalizację na oddziale intensywnej terapii.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod A24.0 (nosacizna) jest istotny, ponieważ umożliwia prawidłową identyfikację, zgłaszalność i monitorowanie tej ciężkiej i rzadkiej zoonozy bakteryjnej. Pozwala także na wdrażanie odpowiednich procedur sanitarnych oraz podejmowanie koniecznych działań w zakresie ochrony zdrowia publicznego. Szybkie rozpoznanie i poprawne zakodowanie przypadku umożliwia włączenie skutecznego leczenia z wykorzystaniem silnych antybiotyków oraz ogranicza ryzyko transmisji w placówkach medycznych.