Kod ICD-10: K04.8

Kod K04.8 to Torbiel korzeniowa

Kod K04.8 wg klasyfikacji ICD-10 oznacza torbiel korzeniową (cystis radicularis). Jest to patologiczna jama w obrębie kości szczęki lub żuchwy, zwykle w okolicy wierzchołka korzenia zęba, powstała w wyniku przewlekłego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych. Najczęściej rozwija się jako następstwo martwicy miazgi i przewlekłego zapalenia tkanek okołowierzchołkowych w wyniku nieleczonej próchnicy lub powikłań stomatologicznych.

Wskazania do stosowania kodu

• Kod K04.8 należy stosować podczas dokumentowania rozpoznań w sytuacji obecności torbieli w okolicy korzeni zębów, potwierdzonej diagnostyką obrazową (np. RTG, CBCT) oraz/lub badaniem histopatologicznym.

• Typowe wskazania obejmują: przewlekłe stany zapalne, obecność przewlekłego ropnia okołowierzchołkowego z wyraźnym ogniskiem osteolizy kostnej, powikłania po nieudanym leczeniu endodontycznym oraz nawracające dolegliwości bólowe ze strony konkretnego zęba mimo wcześniejszego leczenia.

• Kod wykorzystywany jest przez stomatologów zachowawczych, chirurgów szczękowo-twarzowych oraz lekarzy rodzinnych kierujących pacjenta do dalszej diagnostyki lub leczenia specjalistycznego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Antybiotyki (np. amoksycylina, klindamycyna, metronidazol) – stosowane w przypadku wystąpienia ostrego stanu zapalnego, powikłań infekcyjnych lub ropni okołowierzchołkowych.

• Leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen) – w celu łagodzenia bólu do czasu interwencji zabiegowej.

• Leczenie przyczynowe jest podstawą terapii. Obejmuje leczenie endodontyczne zęba odpowiedzialnego za powstanie torbieli albo leczenie chirurgiczne (enukleacja torbieli, ewentualnie resekcja wierzchołka korzenia, ekstrakcja zęba).

• Leki antyseptyczne do płukania jamy ustnej (np. chlorheksydyna) – wspomagająco po zabiegu chirurgicznym oraz podczas leczenia zachowawczego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod K04.8 pozwala na precyzyjne sklasyfikowanie i udokumentowanie obecności torbieli korzeniowej w procesie leczenia stomatologicznego oraz chirurgicznego. Umożliwia poprawne rozliczenia procedur z NFZ, a także ułatwia komunikację interdyscyplinarną (stomatolog, chirurg, lekarz POZ). Kod ten odgrywa bardzo istotną rolę w planowaniu leczenia oraz monitorowaniu efektów terapii u pacjentów ze zmianami okołowierzchołkowymi.