Kod ICD-10: O62

Kod O62 to Nieprawidłowa czynność skurczowa

Kod O62 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do stanu zwanego nieprawidłową czynnością skurczową (inertia uteri), występującego podczas porodu. Obejmuje zaburzenia zarówno w częstości, jak i sile skurczów macicy, co może skutkować przedłużeniem się porodu lub innymi powikłaniami położniczymi.

Wskazania do stosowania kodu

Kod O62 stosuje się w sytuacji, gdy występują:

• Słaba czynność skurczowa macicy — skurcze zbyt rzadkie lub zbyt słabe, by prowadzić do postępu porodu.
• Koordynacja skurczów — skurcze niesynchroniczne, nieskuteczne, czasem z komponentą hiperaktywności bez wydolności mechanicznej.
• Przedłużony poród — sytuacje, w których faza rozwierania szyjki macicy lub wydalania płodu trwa wyraźnie dłużej niż przewidują obowiązujące normy.
• Podejrzenie zaburzeń funkcjonowania macicy podczas porodu na podstawie obrazu klinicznego i/lub monitoringu kardiotokograficznego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie nieprawidłowej czynności skurczowej obejmuje podawanie leków mających na celu stymulację lub regulację czynności skurczowej macicy. Najczęściej stosowane są:

• Oksytocyna – główny lek pobudzający skurcze macicy, stosowany w formie wlewów dożylnych, z indywidualnie dostosowywanym dawkowaniem.
• Prostaglandyny – stosowane zwłaszcza w indukcji porodu oraz do przygotowania szyjki macicy, np. dinoproston (PGE₂), misoprostol.
• Wspomaganie farmakologiczne może być uzupełniane przez działania niemedyczne, jak amniotomia, pozycje wertykalne, techniki manualne.
• Tokolityki – w wyjątkowych przypadkach, gdy występuje nadmierna czynność skurczowa, mogą znaleźć zastosowanie leki hamujące skurcze, lecz to inna kategoria zaburzeń.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod O62 jest istotnym narzędziem dla lekarzy położników i personelu medycznego uczestniczącego w prowadzeniu porodu. Pozwala na właściwe udokumentowanie nieprawidłowości czynności macicy, a co za tym idzie — podjęcie odpowiednich, udokumentowanych interwencji medycznych oraz rozliczenie świadczeń zdrowotnych. Ułatwia także analizę statystyczną zdarzeń położniczych oraz wsparcie decyzji klinicznych związanych z przebiegiem i prowadzeniem porodu.