Kod ICD-10: E23.0.0

Kod E23.0.0 to Choroba Simmondsa

Kod E23.0.0 według klasyfikacji ICD-10 odpowiada jednostce chorobowej znanej jako Choroba Simmondsa, czyli wybiórcza niewydolność przedniego płata przysadki mózgowej (hipopituitarismus). To rzadkie schorzenie charakteryzujące się znacznym niedoborem hormonów wydzielanych przez przysadkę, prowadzące do zaburzeń funkcjonowania wielu narządów i układów organizmu.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E23.0.0 używany jest do oznaczania sytuacji klinicznych, w których występują objawy lub diagnoza zawału, martwicy bądź rozległej destrukcji przysadki mózgowej skutkujące jej niewydolnością. Najczęstsze wskazania obejmują:

  • Wtórna niewydolność kory nadnerczy (niedobór ACTH)
  • Hipogonadyzm wtórny do niedoboru LH i FSH
  • Niedoczynność tarczycy o podłożu przysadkowym
  • Polidypsja i objawy niedoboru wazopresyny (w zaawansowanych postaciach)
  • Przewlekłe osłabienie, hypoglikemia, utrata masy ciała, bladość, atrofia narządów płciowych

Kod stosowany jest w dokumentacji medycznej zarówno w fazie diagnostycznej, jak i podczas leczenia pacjentów z potwierdzoną niewydolnością przysadki, niezależnie od jej etiologii (np. powikłania porodowe, uraz, nowotwory, zapalenia, zmiany autoimmunologiczne).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Choroba Simmondsa wymaga terapii substytucyjnej niedoborów hormonalnych. Leczenie dobierane jest indywidualnie na podstawie profilu niedoborów, najczęściej obejmuje:

  • Hydrokortyzon / Prednizon / Deksametazon – substytucja niedoboru hormonów kory nadnerczy
  • Lewotyroksyna – uzupełnianie hormonów tarczycy
  • Estrogeny i progesteron (u kobiet), testosteron (u mężczyzn) – terapia hormonalna płciowa, w zależności od płci i wieku chorego
  • Rekombinowany hormon wzrostu (GH) – w przypadku niedoboru somatotropiny (rzadziej u dorosłych, częściej u dzieci/młodzieży)
  • Desmopresyna – jeśli współistnieje niedobór ADH (diabetes insipidus)

Kluczowe jest monitorowanie poziomów substytucji oraz modyfikacja dawek w sytuacjach stresowych (zabieg, infekcja), gdzie wzrasta zapotrzebowanie na niektóre hormony.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E23.0.0 jest niezwykle przydatny dla lekarzy różnych specjalności (endokrynolog, internista, pediatra), gdyż dokładnie klasyfikuje rzadką, ale groźną formę niewydolności przedniego płata przysadki – Chorobę Simmondsa. Umożliwia to prawidłową dokumentację, prowadzenie nadzoru nad leczeniem substytucyjnym oraz przekazywanie informacji w systemach opieki zdrowotnej. Odpowiednie rozpoznanie i kodowanie tej choroby jest kluczowe dla optymalizacji terapii oraz kwalifikacji do dalszego leczenia specjalistycznego i refundacji kosztów leków.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl