Kod ICD-10: D36.0

Kod D36.0 to Łagodny nowotwór węzłów chłonnych

Kod D36.0 według klasyfikacji ICD-10 oznacza łagodny, niezłośliwy nowotwór węzłów chłonnych. Obejmuje on rozrosty nienowotworowe oraz inne łagodne zmiany w obrębie węzłów chłonnych, które nie wykazują cech złośliwości i nie mają charakteru przerzutów.

Wskazania do stosowania kodu

Kod D36.0 stosuje się w sytuacjach, gdy w badaniu histopatologicznym lub obrazowym rozpoznana zostanie obecność łagodnych guzów węzłów chłonnych (np. lipoma, hamartoma, naczyniak lub inne niezłośliwe rozrosty tkankowe węzłów chłonnych). Nie stosuje się go do limfadenopatii reaktywnych czy rozrostów złośliwych i nowotworów pierwotnych układu chłonnego, takich jak chłoniaki.

• Zmiany wykryte przypadkowo w obrazowaniu (USG, TK, MRI)
• Guzy potwierdzone histopatologicznie jako niezłośliwe
• Wykorzystanie kodu w dokumentacji podczas leczenia chirurgicznego lub obserwacji

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie łagodnych nowotworów węzłów chłonnych zwykle nie wymaga farmakoterapii. Główne postępowanie obejmuje:

• Obserwacja – w przypadkach bez dolegliwości i postępu
• Chirurgiczne usunięcie – jeśli guz wywołuje objawy uciskowe, powiększa się lub występują wątpliwości diagnostyczne

Farmakoterapia bywa stosowana jedynie objawowo – leki przeciwzapalne, przeciwbólowe – jeśli występuje ból, obrzęk lub inne objawy towarzyszące przed/po zabiegu. Systemowe leczenie cytotoksyczne, immunoterapia czy radioterapia nie są zalecane w przypadku potwierdzonych łagodnych zmian.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod D36.0 jest przydatny w prawidłowym zakodowaniu rozpoznania łagodnych zmian węzłów chłonnych, zarówno do celów statystycznych, epidemiologicznych, jak i organizacyjnych (w dokumentacji szpitalnej, ambulatoryjnej, do rozliczania procedur). Pozwala wyraźnie odróżnić łagodne zmiany węzłów chłonnych od zmian odczynowych oraz złośliwych rozrostów, co umożliwia precyzyjne prowadzenie diagnostyki oraz właściwe zaplanowanie postępowania. Kod jest szczególnie istotny w raportowaniu przypadków, kwalifikacji do zabiegów oraz w komunikacji interdyscyplinarnej między specjalistami (chirurg, hematolog, patomorfolog).