Kod ICD-10: N97.0

Kod N97.0 to Niepłodność kobieca związana z brakiem jajeczkowania

Kod N97.0 według klasyfikacji ICD-10 określa niepłodność u kobiet, której główną przyczyną jest brak owulacji (anowulacja). Diagnozując ten kod, lekarz identyfikuje, że trudności z zajściem w ciążę wynikają przede wszystkim z nieprawidłowego lub nieobecnego procesu jajeczkowania.

Wskazania do stosowania kodu

• Brak regularnych miesięcznych cykli owulacyjnych u kobiety w wieku rozrodczym, objawiający się nieregularnymi lub nieobecnymi miesiączkami (oligomenorrhea/amenorrhea).

• Potwierdzona nieobecność owulacji w diagnostyce laboratoryjnej (brak wzrostu progesteronu w fazie lutealnej, brak pęcherzyka dominującego lub ciałka żółtego w badaniu USG, brak szczytu LH itp.).

• Paciętka bezskutecznie stara się o ciążę przez co najmniej 12 miesięcy oraz wykluczono inne przyczyny niepłodności (np. czynnik męski, patologie macicy czy jajowodów).

• Stwierdzenie czynników mogących odpowiadać za anowulację, takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS), zaburzenia osi podwzgórzowo-przysadkowej, znaczna hiperprolaktynemia czy niewydolność jajników.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Induktory owulacji:

  • Cytrynian klomifenu – pierwszorzutowy lek pobudzający owulację u kobiet z anowulacją.
  • Letrozol – inhibitor aromatazy, obecnie coraz częściej stosowany ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa.

• Gonadotropiny egzogenne (FSH, LH) – stosowane w razie nieskuteczności powyższych leków oraz w procedurach wspomaganego rozrodu.

• Bromokryptyna/karbegolina – u pacjentek z hiperprolaktynemią jako przyczynie anowulacji.

• Leki zmniejszające insulinooporność (np. metformina) – szczególnie w PCOS i obecnej insulinooporności, co może wspomagać powrót owulacji.

• W określonych przypadkach substytucja hormonalna (np. terapia hormonalna, gdy występuje niewydolność jajników).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N97.0 jest kluczowy w diagnostyce i postępowaniu z pacjentkami doświadczającymi trudności z zajściem w ciążę z powodu zaburzeń owulacyjnych. Umożliwia jednoznaczne zaklasyfikowanie przyczyny niepłodności, co ma istotne znaczenie dla doboru dalszego leczenia oraz kwalifikacji do programów wspomaganego rozrodu (np. stymulacja owulacji, inseminacja, in vitro). Precyzyjne oznaczenie kodu pozwala na dobrą komunikację z innymi specjalistami (ginekolog, endokrynolog, lekarz rodzinny) i zoptymalizowanie procesu terapeutycznego. Stosowanie tego kodu w dokumentacji medycznej ułatwia również analizę epidemiologiczną i rejestrację danych dotyczących niepłodności w populacji.