Kod ICD-10: H35.5.0

Kod H35.5.0 to Choroba Stargardta

Kod ICD-10 H35.5.0 oznacza Chorobę Stargardta, czyli dziedziczną dystrofię plamki żółtej siatkówki. Jest to schorzenie dotyczące głównie dzieci, młodzieży oraz osób młodych, które prowadzi do postępującego pogorszenia widzenia centralnego przy zachowanym widzeniu obwodowym. Choroba ma podłoże genetyczne, najczęściej związana jest z mutacją w genie ABCA4.

Wskazania do stosowania kodu

Kod H35.5.0 stosowany jest w rozpoznaniu przypadków, w których stwierdza się:

• Objawy postępującej utraty widzenia centralnego, często symetrycznej, o początku w dzieciństwie lub wieku młodzieńczym.
• Typowe zmiany w plamce typu „objaw byczej oka” (złotożółte łuski w okolicy plamki) obserwowane w badaniu oftalmoskopowym.
• Dodatni wywiad rodzinny w kierunku dziedzicznych dystrofii siatkówki.
• Brak cech zapalnych i objawów sugerujących nabytą etiologię zmian plamkowych.

Stosowanie kodu H35.5.0 jest uzasadnione u pacjentów z potwierdzoną diagnozą Choroby Stargardta, po przeprowadzeniu odpowiedniej diagnostyki różnicowej (m.in. OCT, angiografia fluoresceinowa, badania genetyczne).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Choroba Stargardta należy do schorzeń, w których obecnie nie istnieje skuteczne leczenie farmakologiczne pozwalające zatrzymać postęp choroby. Terapia skupia się głównie na:

• Wspomaganiu widzenia za pomocą pomocy optycznych (lupy, okulary, urządzenia elektroniczne).
• Luteina, zeaksantyna: suplementacja przeciwutleniaczy, choć brak jednoznacznych dowodów na skuteczność w tym schorzeniu.
• Unikanie nadmiaru witaminy A: osoby z mutacją ABCA4 mogą odkładać toksyczne produkty metabolizmu witaminy A w siatkówce, co może przyspieszać degenerację.
• Zalecane jest regularne monitorowanie stanu okulistycznego i rehabilitacja wzrokowa.
• Aktualnie trwają badania nad terapią genową oraz nowoczesnymi terapiami farmakologicznymi.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H35.5.0 jest niezwykle istotny z punktu widzenia okulistów, pediatrów oraz lekarzy rodzinnych, umożliwiając właściwe sklasyfikowanie i zgłoszenie choroby genetycznej o istotnym znaczeniu społecznym i medycznym. Zastosowanie właściwego kodowania ułatwia:

• Monitorowanie częstości występowania Choroby Stargardta w populacji.
• Właściwą dokumentację medyczną niezbędną w procesie leczenia i orzekania o niepełnosprawności.
• Ułatwia dostęp do świadczeń rehabilitacyjnych oraz wsparcia dla osób słabowidzących.
• Pomaga w kwalifikowaniu pacjentów do terapii eksperymentalnych oraz badań klinicznych dotyczących nowoczesnych metod leczenia dystrofii siatkówki.

Wczesna identyfikacja i wdrożenie działań wspomagających znacząco poprawiają jakość życia pacjentów z Chorobą Stargardta.