Kod ICD-10: C45.1

Kod C45.1 to Międzybłoniak otrzewnej

Kod ICD-10: C45.1 identyfikuje międzybłoniaka otrzewnej (mesothelioma peritonei), czyli rzadki nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek mezotelialnych pokrywających otrzewną. Schorzenie to wiąże się najczęściej z wcześniejszą ekspozycją na azbest. Jest to choroba o złym rokowaniu, charakteryzująca się miejscową agresywnością i częstymi przerzutami w obrębie jamy otrzewnej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C45.1 stosuje się:

• w rozpoznaniu histopatologicznym lub cytologicznym potwierdzającym obecność międzybłoniaka otrzewnej;
• w przypadkach nowotworów o morfologii zgodnej z mezotelium, pierwotnie wywodzących się z otrzewnej;
• przy prowadzeniu dokumentacji medycznej, statystyk onkologicznych, rejestracji przypadków i rozliczeń świadczeń zdrowotnych;
• w kwalifikacji pacjentów do specjalistycznych programów terapeutycznych lub badania naukowe;
• dla celów orzeczniczo-lekarskich oraz medycyny pracy (ekspozycja na azbest).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie międzybłoniaka otrzewnej jest trudne i najczęściej wielospecjalistyczne. Zarówno leczenie systemowe, jak i miejscowe mogą być stosowane.

• Leczenie chirurgiczne: cytoredukcja; często łączone z leczeniem dootrzewnowym.
• Chemioterapia systemowa:
  • Pemetreksed (lek z grupy antymetabolitów) w skojarzeniu z cisplatyną lub karboplatyną;
  • Gencitabina (alternatywnie zamiast pemetreksedu w niektórych przypadkach);
  • Inne leki cytostatyczne stosowane rzadziej: doksorubicyna, winorelbina.
• Chemioterapia dootrzewnowa (HIPEC): hipertermiczna chemioterapia dootrzewnowa po cytoredukcji chirurgicznej (np. cisplatyna, doksorubicyna).
• Leczenie wspomagające: leczenie objawowe, przeciwbólowe, leczenie powikłań, opieka paliatywna.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C45.1 jest niezwykle istotny w pracy lekarza onkologa, chirurga oraz lekarzy POZ do prawidłowego identyfikowania i prowadzenia pacjentów z międzybłoniakiem otrzewnej. Umożliwia prawidłową rejestrację przypadków, kwalifikację do właściwego postępowania terapeutycznego, a także monitorowanie efektów leczenia i udział pacjentów w programach lekowych. Ponadto kodowanie chorób związanych z ekspozycją na azbest ma znaczenie epidemiologiczne i prawne (kompensacje zawodowe). Aktualna znajomość schematów terapeutycznych związanych z tym kodem ułatwia szybkie skierowanie chorego do ośrodka referencyjnego i wdrożenie leczenia zgodnego z aktualnymi standardami.