Kod ICD-10: E07.1

Kod E07.1 to Wole związane z dyshormonozą

Kod ICD-10 E07.1 odnosi się do jednostki chorobowej określanej jako wole spowodowane dyshormonozą. Schorzenie to polega na nieprawidłowym powiększeniu tarczycy (wole), które wynika z wrodzonych zaburzeń w syntezie lub metabolizmie hormonów tarczycy. W odróżnieniu od wola spowodowanego niedoborem jodu, wole dyshormonogenne jest efektem uwarunkowanych genetycznie defektów enzymatycznych w szlakach metabolicznych hormonów tarczycy.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E07.1 należy użyć u pacjentów, u których występuje wole będące efektem wrodzonych lub dziedzicznych defektów syntezy hormonów tarczycy, m.in.:

• Wole dyshormonogenne wrodzone lub ujawniające się w późniejszym wieku
• Podejrzenie lub potwierdzenie defektów enzymatycznych (np. defekt peroksydazy tarczycowej, defekt sprzęgania jodu, defekty białka pendryna)
• Przypadki rodzinne wola z niedoczynnością tarczycy lub bez niej
• Rozpoznania w organizacji endokrynologicznej, gdy standardowe przyczyny powiększenia tarczycy zostały wykluczone

Kod ten nie obejmuje: wola spowodowanego niedoborem jodu, wola nowotworowego oraz innych nabytych postaci wola.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie wole z dyshormonozą polega głównie na farmakoterapii substytucyjnej, której celem jest unormowanie stężenia hormonów tarczycy. Stosowane są przede wszystkim:

• Lewotyroksyna (L-tyroksyna) – podstawowy lek z wyboru, stosowany w celu supresji TSH, zapobieganiu dalszemu rozrostowi tarczycy oraz wyrównaniu niedoczynności.
• Liotyronina – stosowana w wybranych przypadkach niedostatecznej odpowiedzi na lewotyroksynę.
• Preparaty hormonów tarczycy w postaci kombinowanej – w przypadkach szczególnych.

W uzasadnionych przypadkach oraz przy znacznych zmianach anatomicznych (zwłaszcza wole olbrzymie lub uciskające) rozważa się leczenie chirurgiczne bądź terapię izotopową jako leczenie wspomagające.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E07.1 umożliwia jednoznaczne zidentyfikowanie i zaklasyfikowanie pacjentów z rzadkimi, genetycznymi przyczynami wola, odróżniając je od innych, bardziej powszechnych etiologii. Jego właściwe zastosowanie jest istotne dla wyboru odpowiedniej diagnostyki (w tym badań genetycznych) oraz terapii. Ponadto, kod E07.1 jest wykorzystywany w sprawozdawczości, badaniach epidemiologicznych i ocenie efektywności leczenia. Dzięki temu lekarz może podjąć bardziej precyzyjne i spersonalizowane działania terapeutyczne.