Kod ICD-10: M65.3.0

Kod M65.3.0 to Guzkowa choroba ścięgien

Kod M65.3.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza guzkową chorobę ścięgien (inne zapalenie pochewek ścięgnistych z obecnością guzków). Jest to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem guzków na przebiegu ścięgien, najczęściej dłoni lub palców, które mogą prowadzić do ograniczenia ruchomości i bólu. Przykładem tej choroby jest m.in. palec trzaskający (trigger finger).

Wskazania do stosowania kodu

Kod M65.3.0 powinien być używany w następujących sytuacjach klinicznych:

• Obecność guzków i zgrubień na przebiegu ścięgien (szczególnie w obrębie dłoni i palców)
• Ograniczona ruchomość palców, często zjawisko „przeskakiwania” ścięgna przy zginaniu lub prostowaniu palca (palec trzaskający)
• Ból przy próbie ruchu z zajętej okolicy
• Przewlekły charakter dolegliwości lub brak poprawy po leczeniu zachowawczym prostego zapalenia pochewki ścięgnistej
• Diferencjowanie z innymi przyczynami bólu i ograniczenia ruchu (np. uraz, różne formy zapalenia lub guzy nowotworowe)

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie guzkowej choroby ścięgien zależy od zaawansowania schorzenia. Wykorzystuje się:

• Nieopioidowe leki przeciwbólowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – stosowane doustnie lub miejscowo w celu zmniejszenia bólu i stanu zapalnego.
• Iniekcje miejscowe glikokortykosteroidów – podawane w okolicę chorego ścięgna, zmniejszają obrzęk i proces zapalny, szczególnie w przypadku palca trzaskającego.
• Preparaty rozluźniające i/lub fizykoterapia – wspomagają leczenie farmakologiczne, zwłaszcza w przewlekłych przypadkach.
• Leczenie chirurgiczne rozważane w przypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego.

Dobór leczenia powinien być dostosowany indywidualnie do stanu pacjenta oraz zaawansowania choroby.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod M65.3.0 „Guzkowa choroba ścięgien” stanowi precyzyjne narzędzie dokumentowania przypadków przewlekłych zmian guzkowych w obrębie ścięgien, co ma znaczenie zarówno dla rozliczeń z płatnikami, jak i dalszego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego. Pozwala wyodrębnić pacjentów wymagających interwencji zabiegowych lub specjalistycznej rehabilitacji oraz określić grupę osób zagrożonych trwałym ograniczeniem sprawności manualnej.

Prawidłowe stosowanie tego kodu umożliwia wdrożenie odpowiedniego leczenia, monitorowanie skuteczności terapii oraz prowadzenie analiz epidemiologicznych schorzeń ścięgien w populacji. Kod jest również istotny podczas kierowania pacjentów na zabiegi specjalistyczne lub w przypadkach orzecznictwa lekarskiego dotyczącego zdolności do pracy.