Kod ICD-10: N74.2*

Kod N74.2 to Kiłowe zapalenie miednicy u kobiet (A51.4†, A52.7†)

Kod ICD-10: N74.2 odnosi się do jednostki chorobowej określanej jako kiłowe zapalenie miednicy u kobiet. Jest to stan zapalny narządów miednicy mniejszej, będący powikłaniem infekcji kiły w jej stadium wtórnym bądź późniejszym. Dodatkowo, kod ten powiązany jest z kodami przyczynowymi A51.4† (kiła narządów wewnętrznych) oraz A52.7† (kiła późna inna, układu moczowo-płciowego), zgodnie z klasyfikacją przyczyn i współistniejących powikłań kiły.

Wskazania do stosowania kodu

• Podejrzenie lub potwierdzenie kiłowego zapalenia narządów miednicy mniejszej u kobiet, niezależnie od stadium infekcji kiłowej.

• Rozpoznanie na podstawie obrazu klinicznego (ból podbrzusza, gorączka, upławy, objawy zapalenia narządów miednicy) oraz potwierdzenie laboratoryjne infekcji kiły (odczyn VDRL, FTA-ABS, TPHA).

• Stosowany przy dokumentowaniu schorzeń powikłanych kiłą, szczególnie gdy proces zapalny obejmuje macicę, jajowody, jajniki lub otrzewną miednicy.

• Używany w statystykach epidemiologicznych do identyfikacji powikłań kiły oraz w procedurach rozliczeniowych i raportach klinicznych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Penicylina benzatynowa – lek pierwszego wyboru. Stosowana domięśniowo, schemat dawkowania zależy od etapu kiły (najczęściej 2,4 mln j. domięśniowo, powtarzane w cyklu tygodniowym).

• Penicylina prokainowa – alternatywa dla benzatynowej w przypadku jej niedostępności. Wymaga częstszych iniekcji.

• Doksycyklina lub tetracyklina – doustnie u pacjentek z alergią na penicyliny, przez 14-28 dni.

• Ceftriakson – opcjonalnie w trudnych przypadkach lub w przypadkach poważnych przeciwwskazań do innych leków.

• Leczenie objawowe (przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, wsparcie ginekologiczne) – w zależności od nasilenia stanu zapalnego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N74.2 ma istotne znaczenie dla rozpoznawania, leczenia i dokumentacji przypadków powikłanego przebiegu kiły w postaci zapalenia miednicy u kobiet. Umożliwia on właściwe zidentyfikowanie powikłań kiły w praktyce klinicznej, co ma znaczenie zarówno dla leczenia, jak i działań statystycznych oraz epidemiologicznych. Odpowiednie użycie tego kodu ułatwia kwalifikowanie pacjentek do właściwego leczenia przeciwkiłowego, wdrożenie kontroli partnerskiej oraz nadzór nad przebiegiem choroby. Ponadto kodowanie tej jednostki przypomina również o konieczności zgłoszenia przypadków kiły do odpowiednich służb epidemiologicznych.