Kod ICD-10: T75.3

Kod T75.3 to Choroba związana z ruchem

Kod ICD-10 T75.3 oznacza Chorobę związaną z ruchem (motion sickness, kinetosis), czyli zespół objawów wywołanych niezgodnością informacji docierających do mózgu z narządu równowagi, wzroku oraz propriocepcji podczas przemieszczania się (np. jazda samochodem, lot samolotem, rejs statkiem, podróż pociągiem). Objawy obejmują m.in.: nudności, wymioty, zawroty głowy, złe samopoczucie, potliwość, bladość oraz ogólne osłabienie.

Wskazania do stosowania kodu

Kod T75.3 należy stosować w przypadku pacjentów zgłaszających się z dolegliwościami pojawiającymi się podczas ruchu środkami transportu. Wskazaniami do użycia tego kodu są:

• Objawy kinetozy (choroby lokomocyjnej) pojawiające się podczas jazdy samochodem, autobusem, podróży statkiem, samolotem, pociągiem itp.
• Rozpoznanie kliniczne ustalone na podstawie typowego wywiadu oraz wykluczenie innych przyczyn dolegliwości (np. zaburzeń neurologicznych, chorób ucha wewnętrznego).
• Leczenie objawowe lub działanie profilaktyczne (np. u osób planujących daleką podróż z wywiadem przesądzającym o występowaniu kinetozy).

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu choroby związanej z ruchem stosuje się leki profilaktyczne oraz objawowe. Najczęściej używane są:

• Dimenhydrynat (preparaty typu Aviomarin) – antagonista receptora H1, działa przeciwwymiotnie i uspokajająco.
• Skopolamina (plastry/transdermalna, rzadziej doustna) – antagonista receptorów muskarynowych, działa najlepiej jako środek profilaktyczny.
• Prometazyna – lek przeciwhistaminowy o właściwościach przeciwwymiotnych.
• Inne leki przeciwwymiotne, w zależności od nasilenia objawów oraz tolerancji pacjenta.

Istotnym elementem postępowania jest także edukacja pacjenta w zakresie behawioralnym (np. wybieranie najlepszych miejsc do podróżowania, unikanie patrzenia na poruszający się krajobraz, optymalizacja wentylacji, unikanie obfitych posiłków przed podróżą).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod T75.3 pozwala na precyzyjną klasyfikację rozpoznań związanych z chorobą lokomocyjną w dokumentacji medycznej, umożliwia odpowiednie zalecenia profilaktyczne i terapeutyczne, a także poprawia komunikację między specjalistami. Stosowanie tego kodu jest przydatne zarówno w lecznictwie ambulatoryjnym, jak i w gabinetach medycyny pracy czy podczas kwalifikacji do podróży i konsultacji przedwyjazdowych.