Kod ICD-10: P03.6.0

Kod P03.6.0 to Słaba czynność skurczowa macicy

Kod P03.6.0 klasyfikacji ICD-10 oznacza słabą czynność skurczową macicy (uterine inertia lub uterine atony). Jest to stan, w którym mięśnie macicy nie kurczą się wystarczająco efektywnie, aby umożliwić postęp porodu lub zapewnić prawidłowe oddzielenie łożyska po urodzeniu dziecka. Kod ten używany jest głównie w opisie komplikacji okołoporodowych i neonatologicznych, mających wpływ na stan płodu lub noworodka.

Wskazania do stosowania kodu

• Diagnostyka i dokumentacja osłabionych lub nieefektywnych skurczów macicy podczas porodu, zarówno w fazie rozwierania, jak i wydalania płodu
• Ocenianie przebiegu porodu, zwłaszcza gdy poród postępuje wolno lub pojawiają się przesłanki do interwencji farmakologicznej
• Korzystanie w przypadku powikłań krwotoku poporodowego, wynikających z atoni macicy
• Raportowanie powikłań, które mogą prowadzić do zaburzeń dobrostanu płodu lub noworodka, jeśli przyczyną jest nieprawidłowa czynność macicy

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Oksytocyna – podstawowy lek stymulujący czynność skurczową macicy (podawana dożylnie).
• Analogi prostaglandyn (misoprostol, dinoproston) – stosowane alternatywnie lub jako uzupełnienie dla oksytocyny, szczególnie przy indukcji porodu.
• Ergometryna i metylergometryna – używane głównie po porodzie w leczeniu atonii macicy i zapobieganiu krwotokom.
• Karbetocyna – syntetyczny analog oksytocyny, stosowany po elektivnych cięciach cesarskich.
• Wspomagająco: monitorowanie i wsparcie płynowe, a w razie konieczności leczenie chirurgiczne (np. ręczne wydobycie łożyska lub zabiegi w trybie pilnym).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod P03.6.0 jest istotny dla położników, neonatologów i lekarzy rodzinnych zarówno w klasyfikacji powikłań porodowych, jak i przy dalszym prowadzeniu noworodka wymagającego monitorowania z powodu zaburzeń przebiegu ciąży i porodu. Umożliwia właściwą dokumentację medyczną, a także wpływa na wytyczanie procedur interwencji terapeutycznych oraz określenie wskazań do leczenia farmakologicznego i ewentualnych komplikacji wymagających szczególnej uwagi.