Kod ICD-10: F23.3.0

Kod F23.3.0 to Psychogenna psychoza paranoidalna

Kod F23.3.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza psychogenną psychozę paranoidalną. Jest to specyficzne zaburzenie psychotyczne o krótkotrwałym, gwałtownym początku, w którym dominującym objawem są omamy i/lub urojenia paranoidalne (najczęściej prześladowcze lub odnoszące się do siebie), bez pełnych zaburzeń świadomości. Zaburzenie to wiąże się bezpośrednio z czynnikiem psychogennym (ostry, wyraźny stres emocjonalny, uraz psychiczny), który poprzedza lub towarzyszy wystąpieniu objawów.

Wskazania do stosowania kodu

• Ostry początek objawów paranoidalnych po ekspozycji na wyraźny czynnik psychogenny (trauma, silny stres życiowy).

• Obecność urojeń prześladowczych, ksobnych lub omamów, bez naruszenia świadomości i orientacji.

• Czas trwania objawów zwykle nie przekracza kilku tygodni i związany jest bezpośrednio z sytuacją stresową.

• Wykluczenie chorób organicznych OUN oraz psychoz przewlekłych (np. schizofrenii).

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Neuroleptyki (leki przeciwpsychotyczne) – podstawa farmakoterapii, np. klarytyna, olanzapina, kwetiapina, haloperidol, risperidon. Dawkowanie indywidualne w zależności od nasilenia objawów i stanu pacjenta.

• Leki anksjolityczne (przeciwlękowe) – stosowane w celu łagodzenia lęku, niepokoju, np. benzodiazepiny. Zaleca się krótkotrwałe stosowanie.

• Leczenie wspomagające – krótkotrwałe zastosowanie leków nasennych lub stabilizatorów nastroju, jeśli wskazania kliniczne tego wymagają.

• Interwencje psychoterapeutyczne – ważny element procesu leczenia, szczególnie po ustąpieniu ostrych objawów.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F23.3.0 jest niezwykle przydatny w praktyce psychiatrycznej do szybkiej identyfikacji i klasyfikacji ostrych zaburzeń psychotycznych wywołanych stresem z przewagą objawów paranoidalnych. Pozwala na precyzyjne odróżnienie od schizofrenii, zaburzeń schizotypowych lub zaburzeń afektywnych. Umożliwia wdrożenie ostrych interwencji farmakologicznych i psychoterapeutycznych, a także prowadzenie dokumentacji medycznej zgodnej z obowiązującymi standardami ICD-10. Odpowiednie rozpoznanie i kodowanie jest także istotne w procesach orzeczniczych, administracyjnych, statystycznych oraz dla poprawy ciągłości i jakości opieki nad pacjentem.