Kod ICD-10: N97.1

Kod N97.1 to Niepłodność kobieca pochodzenia jajowodowego

Kod N97.1 w klasyfikacji ICD-10 oznacza niepłodność kobiecą pochodzenia jajowodowego. Diagnoza ta obejmuje przypadki, w których przyczyną trudności z zajściem w ciążę jest patologia jajowodów, taka jak ich niedrożność, zrosty, uszkodzenie wywołane wcześniejszym stanem zapalnym, endometriozą lub innymi schorzeniami anatomicznymi.

Wskazania do stosowania kodu

Kod N97.1 jest stosowany w następujących sytuacjach klinicznych:

• Kobieta bezskutecznie starająca się o ciążę przez okres co najmniej 12 miesięcy, u której w przebiegu diagnostyki wykluczono inne przyczyny niepłodności, a stwierdzono patologię w obrębie jajowodów (np. ich niedrożność lub zrosty).
• Udokumentowane przewlekłe stany zapalne w obrębie jajowodów (salpingitis) powodujące ich uszkodzenie.
• Niepłodność wtórna, która pojawiła się po przebytych operacjach jamy brzusznej lub miednicy, prowadzących do powstania zrostów jajowodowych.
• Endometrioza prowadząca do zmian i zaburzeń drożności jajowodów.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie niepłodności jajowodowej skupia się głównie na usuwaniu przyczyn i poprawie funkcjonowania jajowodów, jednak leczenie farmakologiczne odgrywa ograniczoną rolę. Stosowane mogą być:

• Antybiotyki – przy przewlekłych lub nawracających infekcjach jajowodów, np. doksycyklina, klindamycyna, metronidazol (w zależności od etiologii zakażenia).
• Leki przeciwzapalne – stosowane wspomagająco w przewlekłych stanach zapalnych.
• Leczenie endometriozy – preparaty analogów gonadoliberyn (GnRH), danazol, progestageny oraz doustne środki antykoncepcyjne w celu zahamowania ognisk endometriozy i poprawy funkcji jajowodów.

Interwencje chirurgiczne (np. laparoskopia z usuwaniem zrostów, udrożnianie jajowodów) oraz techniki wspomaganego rozrodu (np. in vitro fertilization – IVF) są najczęściej stosowane w leczeniu niepłodności jajowodowej.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod N97.1 umożliwia precyzyjną klasyfikację przypadków niepłodności kobiecej wynikającej z patologii jajowodów, co jest istotne przy prowadzeniu diagnostyki, kwalifikowaniu pacjentek do określonych metod leczenia oraz raportowaniu statystycznym w placówkach ochrony zdrowia. Pozwala także na wyodrębnienie tej grupy pacjentek pod kątem możliwości stosowania procedur chirurgicznych czy technik wspomaganego rozrodu. Znajomość typowych przyczyn i schematów leczenia tej postaci niepłodności pozwala lekarzowi na właściwe kierowanie diagnostyki oraz dobór najbardziej skutecznych terapii.