Kod ICD-10: Q27.0

Kod Q27.0 to Wrodzony brak i niedorozwój tętnicy pępkowej

Kod Q27.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do rzadkich, wrodzonych wad rozwojowych układu krążenia, polegających na całkowitym braku lub niedorozwoju jednej lub obu tętnic pępkowych (arteriae umbilicales). Najczęściej stwierdza się brak jednej tętnicy pępkowej (SUA – Single Umbilical Artery), co może być izolowaną wadą lub powiązaną z innymi anomaliami wrodzonymi.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie braku jednej lub obu tętnic pępkowych, stwierdzone na podstawie badania prenatalnego (najczęściej USG) lub podczas badania po porodzie.

• Diagnostyka różnicowa w przypadku towarzyszących innych wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, moczowego, mięśniowo-szkieletowego, czy nerwowego.

• Udokumentowanie nietypowych przebiegów ciąży lub komplikacji perinatalnych, które mogą być efektem niedostatecznego ukrwienia płodu wskutek tej wady.

• Monitorowanie noworodków urodzonych z tą wadą w celu wczesnego wykrywania ewentualnych współistniejących anomalii.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Kod Q27.0 dotyczy wady anatomicznej, dlatego brak i niedorozwój tętnicy pępkowej nie jest leczony farmakologicznie. Leczenie skupia się na:

• Ocena konieczności podania leków objawowych lub prowadzenia leczenia innych wad, które mogą współwystępować.

• W przypadku identyfikacji powikłań, takich jak niewydolność serca, wady nerek, zakażenia – stosowane są odpowiednie leki, np. antybiotyki, leki moczopędne, leki inotropowe, zgodnie z protokołem leczenia danej wady.

• Konieczność podania leków może wynikać z towarzyszących zaburzeń (np. zaburzeń elektrolitowych, infekcji, ograniczonego wzrastania).

Nie istnieją leki naprawiające brak lub niedorozwój tętnic pępkowych. Cała opieka medyczna polega na leczeniu powikłań i profilaktyce dalszych następstw związanych z obecnością tej wady.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod Q27.0 ma istotne znaczenie dla neonatologów, położników, pediatrów i genetyków klinicznych. Prawidłowe oznaczenie tej jednostki chorobowej umożliwia:

• Ocenić ryzyko występowania innych wad wrodzonych (często występujących łącznie).

• Umożliwić wczesne wdrożenie diagnostyki przesiewowej oraz odpowiednią koordynację opieki wielospecjalistycznej nad noworodkiem lub niemowlęciem.

• Dokonać prawidłowej klasyfikacji medycznej, która ma znaczenie przy raportowaniu statystycznym chorób wrodzonych oraz w dalszym postępowaniu klinicznym.

Lekarze powinni pamiętać, że stwierdzenie braku jednej tętnicy pępkowej zwiększa ryzyko obecności innych nieprawidłowości, a postępowanie lecznicze zależy od obrazu klinicznego i rozpoznanych współistniejących wad. Wczesna identyfikacja tej wady umożliwia zaplanowanie dalszych badań i prawidłowej opieki nad pacjentem.