Kod ICD-10: B60.2

Kod B60.2 to Neglerioza

Kod B60.2 według klasyfikacji ICD-10 odpowiada negleriozie, czyli zakażeniu wywołanemu przez pierwotniaka Naegleria fowleri. Jest to rzadka, ale bardzo ciężka i gwałtownie przebiegająca choroba zakaźna atakująca głównie układ nerwowy, a w szczególności mózg. Najczęściej występuje po kontakcie z zanieczyszczoną, ciepłą wodą słodką podczas kąpieli lub pływania.

Wskazania do stosowania kodu

Kod B60.2 należy stosować w sytuacjach, gdy u pacjenta rozpoznano ostre pierwotniakowe zapalenie mózgu (PAM) wywołane przez Naegleria fowleri. Klinicznie rozważa się go u osób z objawami ciężkiego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, szczególnie jeśli w wywiadzie odnotowano ekspozycję na ciepłą wodę, np. zbiorniki naturalne lub termalne baseny.

• Objawy często obejmują: gorączkę, ból głowy, nudności, wymioty, sztywność karku, zaburzenia świadomości, drgawki.
• Kod stosowany jest głównie na oddziałach szpitalnych, zwłaszcza neurologicznych i intensywnej terapii.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie negleriozy jest trudne, a odsetek przeżycia – bardzo niski. Z powodu szybkości przebiegu, leczenie należy wdrożyć natychmiast po podejrzeniu choroby. Aktualnie zaleca się następujące grupy leków:

• Amfoterycyna B (dożylnie i/lub dokanałowo) – główny lek przeciwpierwotniaczy.
• Rifampicyna – stosowana jako lek wspomagający.
• Azole (np. flukonazol, ketokonazol, itrakonazol) – mogą być stosowane w terapii skojarzonej.
• Miltefozyna – lek stosowany off-label, który w niektórych przypadkach wykazuje skuteczność przeciwko pierwotniakom.
• Deksametazon i inne leki przeciwobrzękowe – stosowane w celu ograniczenia obrzęku mózgu.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod B60.2 (Neglerioza) stanowi istotny element diagnostyki i dokumentacji przypadków ciężkiego, pierwotniakowego zapalenia mózgu. Umożliwia szybkie zaklasyfikowanie i zgłoszenie przypadku – co ma fundamentalne znaczenie dla epidemiologii, leczenia oraz działań prewencyjnych. Wprowadzenie tego kodu do dokumentacji medycznej wspiera proces decyzji terapeutycznych i pozwala na szybkie uruchomienie leczenia skojarzonego mającego szansę wpłynąć na przeżycie pacjenta. Stanowi również podstawę do współpracy wielospecjalistycznej – neurolog, zakaźnik, anestezjolog, mikrobiolog kliniczny – oraz do wdrożenia działań zapobiegawczych w środowisku.