Kod ICD-10: M72.0

Kod M72.0 to Przykurcz rozcięgna dłoniowego [przykurcz Dupuytrena]

Kod ICD-10 M72.0 obejmuje jednostkę chorobową znaną jako przykurcz Dupuytrena, czyli przewlekłą fibroproliferacyjną chorobę rozcięgna dłoniowego, prowadzącą do zgrubienia, skrócenia i przykurczu palców dłoni, najczęściej palca serdecznego i małego. Schorzenie to powoduje postępujące ograniczenie wyprostu palców, znacznie utrudniając funkcjonowanie i codzienne czynności pacjenta.

Wskazania do stosowania kodu

Kod M72.0 należy stosować w sytuacjach, gdy u pacjenta rozpoznano charakterystyczne dla przykurczu Dupuytrena zgrubienia i stwardnienia w okolicy dłoni oraz stopniowe przykurcze palców. Typowe wskazania to:

• Wyczuwalne guzki lub pasma w obrębie rozcięgna dłoniowego.
• Trudności z wyprostem jednego lub kilku palców ręki.
• Postępujący przykurcz stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych bliższych.
• Zaburzenia czynnościowe ręki, utrudnienie wykonywania codziennych czynności.
• Ból przy ruchach lub w spoczynku (rzadziej występujący symptom).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie przykurczu Dupuytrena jest głównie zabiegowe, jednak możliwe jest również zastosowanie terapii farmakologicznej w określonych przypadkach. Obecnie stosuje się:

• Kolidaza klostridialna (kolagenaza) – zastrzyki enzymatyczne w celu rozpuszczenia patologicznego kolagenu w rozcięgnie (np. preparat Xiapex).
• Glikokortykosteroidy – domiejscowe podanie w bardzo wczesnych stadiach lub przy bolesnych guzkach, jednak efektywność jest ograniczona.
• Leczenie wspomagające: Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w celu łagodzenia bolesności.

W przypadkach zaawansowanych dominują techniki chirurgiczne, takie jak fasciotomia lub fasciektomia, natomiast farmakoterapię wykorzystuje się głównie u pacjentów niekwalifikujących się do zabiegu lub w celu przygotowania do leczenia operacyjnego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Poprawne rozpoznanie i oznaczenie przykurczu Dupuytrena kodem M72.0 jest istotne diagnostycznie i terapeutycznie. Kod ten pozwala na jednoznaczne wskazanie na specyficzną jednostkę chorobową, co jest niezbędne do:

• Prawidłowego prowadzenia dokumentacji medycznej i rozliczeń z NFZ.
• Właściwego zaplanowania procesu leczenia – od leczenia zachowawczego po wskazania do interwencji chirurgicznej lub enzymatycznej.
• Współpracy z innymi specjalistami, zwłaszcza w zakresie rehabilitacji oraz chirurgii ręki.
• Monitorowania postępów choroby i wczesnego reagowania na pojawiające się przykurcze lub nieskuteczność leczenia.

Wczesne wykrycie i odpowiednie sklasyfikowanie przykurczu pozwala na lepsze rokowanie i ograniczenie stopnia upośledzenia funkcji ręki u pacjenta.