Kod ICD-10: T75.3.0.0

Kod T75.3.0.0 to lokomocyjna

Kod T75.3.0.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza chorobę lokomocyjną (kinetozę), czyli zespół objawów pojawiających się podczas podróży (np. środkami transportu lądowego, wodnego lub powietrznego), związany z niezgodnością bodźców przedsionkowych i wzrokowych. Kod ten stosowany jest przede wszystkim w praktyce lekarskiej przy rozpoznawaniu i dokumentowaniu dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów w trakcie lub po podróży środkami transportu.

Wskazania do stosowania kodu

Kod T75.3.0.0 należy stosować w następujących przypadkach:

• Stwierdzenie klasycznych objawów choroby lokomocyjnej, takich jak nudności, wymioty, zawroty głowy, bladość, pocenie się, złe samopoczucie występujące w związku z przemieszczaniem się pojazdem lądowym, statkiem, samolotem lub innym środkiem transportu
• Zaistnienie konieczności udokumentowania przebiegu oraz leczenia objawów kinetozy w dokumentacji medycznej
• Wydanie zaświadczeń lekarskich potwierdzających występowanie nadwrażliwości na ruch i choroby lokomocyjnej

Typowe leki stosowane w leczeniu

W leczeniu objawowym choroby lokomocyjnej stosuje się następujące grupy leków:

• Leki przeciwhistaminowe (np. dimenhydrynat, prometazyna) – najczęściej stosowane u dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia
• Leki cholinolityczne (np. skopolamina w postaci plastrów transdermalnych) – zalecane u dorosłych, głównie w przypadku morskiej choroby lokomocyjnej
• Leki o działaniu przeciwwymiotnym – doraźnie u osób z nasilonymi objawami
• Sposoby niefarmakologiczne: unikanie ciężkiego jedzenia przed podróżą, patrzenie w jeden punkt, unikanie czytania podczas jazdy

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, z uwzględnieniem wieku, masy ciała i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod T75.3.0.0 jest użyteczny w codziennej praktyce lekarza rodzinnego, lekarza POZ, pediatry czy medycyny podróży. Pozwala na prawidłową klasyfikację i dokumentowanie zgłaszanej kinetozy, ułatwia dobór odpowiedniego postępowania terapeutycznego, umożliwia wystawianie zaświadczeń lekarskich czy kwalifikację do leczenia farmakologicznego. Pomaga również w statystyce i analizie częstości występowania tego schorzenia w określonych populacjach.