Kod ICD-10: E45.0.0

Kod E45.0.0 to zahamowanie wzrostu

Kod ICD-10 E45.0.0 oznacza zahamowanie wzrostu, które jest objawem najczęściej wynikającym z przewlekłego niedożywienia, chorób przewlekłych, zaburzeń metabolicznych lub endokrynologicznych oraz czynników środowiskowych. Użycie tego kodu wskazuje na rozpoznanie, w którym dziecko lub osoba dorastająca nie osiąga oczekiwanej normy wzrostu dla swojego wieku i płci, najczęściej według siatek centylowych.

Wskazania do stosowania kodu

• Dzieci oraz młodzież z niskim wzrostem względem norm populacyjnych, u których stwierdzono brak odpowiedniego przyrostu długości ciała w określonym czasie (spadek centylowy).

• Pacjenci z podejrzeniem zaburzeń odżywienia (niedożywienia białkowo-energetycznego), przewlekłymi chorobami układu pokarmowego, nerek, serca lub płuc.

• W sytuacjach, gdy objaw zahamowania wzrostu pojawia się jako powikłanie zaburzeń endokrynnych np. niedoboru hormonu wzrostu, niedoczynności tarczycy.

• W przypadkach monitorowania i kontroli efektywności leczenia farmakologicznego lub żywieniowego u pacjentów ze stwierdzonym zahamowaniem wzrostu.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Hormon wzrostu (somatotropina) – stosowany u pacjentów z niedoborem tego hormonu, po wcześniejszej diagnostyce i potwierdzeniu wskazań.

• Leczenie substytucyjne hormonami tarczycy (lewotyroksyna) – w przypadku niedoczynności tarczycy.

• Preparaty żywieniowe i suplementacja – szczególnie u dzieci z niedożywieniem lub zaburzeniami wchłaniania.

• Leczenie przyczynowe choroby podstawowej – na przykład glikokortykosteroidy w chorobie Leśniowskiego-Crohna, czy inne leki immunosupresyjne wg wskazań.

• W przypadkach zespołów genetycznych, terapia jest głównie objawowa i wszechstronna, z udziałem zespołu specjalistów.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod ICD-10 E45.0.0 jest istotnym narzędziem diagnostycznym umożliwiającym wyodrębnienie pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Pozwala on na zaplanowanie odpowiedniej diagnostyki oraz wdrożenie leczenia celowanego, w zależności od wywołującej przyczyny. Zastosowanie tego kodu w dokumentacji jest podstawą do dalszego postępowania terapeutycznego, kwalifikacji do poradni specjalistycznych (endokrynologicznej, gastroenterologicznej, diabetologicznej) oraz umożliwia kontrolę skuteczności interwencji. Ponadto kodowanie E45.0.0 bywa niezbędne m.in. do rozliczeń z NFZ oraz w prowadzeniu badań epidemiologicznych i statystycznych.