Kod ICD-10: A60

Kod A60 to Opryszczkowe [herpes simplex] zakażenie okolicy anogenitalnej

Kod ICD-10: A60 obejmuje zakażenia wywołane przez wirus opryszczki typu 1 i 2 (Herpes simplex virus, HSV), lokalizujące się w okolicach anogenitalnych. Warianty kodu A60 precyzują zajętą lokalizację, np. A60.0 – infekcja narządów płciowych, A60.1 – odbytu i odbytnicy. Kod stosowany jest zarówno u dorosłych, jak i dzieci z objawami klinicznymi lub dodatnimi wynikami badań wirusologicznych.

Wskazania do stosowania kodu

• Obecność objawów opryszczki anogenitalnej – bolesne pęcherzyki, owrzodzenia, świąd, zaczerwienienie w okolicy narządów płciowych, krocza, odbytu.

• Potwierdzenie laboratoryjne infekcji HSV-1 lub HSV-2 w wymazie z okolic zmienionych chorobowo.

• Pierwotne lub nawrotowe zakażenie anogenitalne, zarówno przebiegające objawowo, jak i bezobjawowo, lecz wykryte diagnostycznie.

• Kobiety w ciąży z podejrzeniem zakażenia HSV w okolicy anogenitalnej, ze względu na ryzyko transmisji wertykalnej.

• Podejrzenie nadkażeń oraz powikłań opryszczki anogenitalnej (np. zapalenie odbytnicy, wtórne infekcje bakteryjne).

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leki przeciwwirusowe pierwszego rzutu: acyklowir (doustnie lub miejscowo), walgancyklowir, famcyklowir, walacyklowir.

• W ciężkich przypadkach lub u pacjentów z immunosupresją możliwe dożylne podanie acyklowiru.

• Leczenie objawowe: środki przeciwbólowe, przeciwzapalne, miejscowe preparaty łagodzące.

• Długotrwałe leczenie supresyjne u pacjentów z częstymi nawrotami (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir w niskich dawkach przez dłuższy okres).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod ICD-10 A60 zapewnia precyzyjną klasyfikację opryszczkowych zakażeń okolicy anogenitalnej, co umożliwia prawidłową dokumentację medyczną, prowadzenie statystyk epidemiologicznych oraz realizację procedur terapeutycznych, szczególnie u kobiet w ciąży, pacjentów immunoniekompetentnych oraz przy częstych nawrotach. Kodowanie A60 stanowi także podstawę do właściwego doboru leczenia oraz oceny skuteczności interwencji terapeutycznych. Pomaga w identyfikacji przypadków wymagających leczenia przeciwwirusowego, prowadzenia działań prewencyjnych oraz przekazania zaleceń dotyczących ochrony partnerów seksualnych.