Kod ICD-10: E66.9.0

Kod E66.9.0 to Otyłość prosta BNO

Kod E66.9.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza Otyłość prostą, nieokreśloną bliżej (BNO) – przypadki otyłości, które nie mają określonej przyczyny wtórnej (np. endokrynopatii, zaburzeń genetycznych), ani nie są zidentyfikowane przez bardziej szczegółowe podkategorie. Kod ten jest używany wtedy, gdy rozpoznaje się otyłość samoistną o nieznanej etiologii lub gdy niedostępne są szczegółowe informacje dotyczące podtypu otyłości.

Wskazania do stosowania kodu

Kod E66.9.0 stosuje się w następujących sytuacjach klinicznych:

  • Chory spełnia kryteria otyłości wg BMI ≥ 30 kg/m2, jednak brak jest danych pozwalających na bardziej szczegółowe zaklasyfikowanie przyczyny.
  • Brak objawów wskazujących na wtórną etiologię (endokrynopatie, zaburzenia metaboliczne, choroby genetyczne).
  • Potrzeba międzynarodowego kodowania otyłości do celów epidemiologicznych, statystycznych lub rozliczeniowych, gdy nie stwierdzono dodatkowych czynników współistniejących.
  • Diagnostyka otyłości na etapie podstawowym, szczególnie w dokumentacji pierwotnej i medycynie rodzinnej.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie otyłości prostej zwykle opiera się na postępowaniu niefarmakologicznym (zmiana stylu życia, dieta, aktywność fizyczna), ale w niektórych przypadkach możliwe jest zastosowanie leczenia farmakologicznego, zwłaszcza u dorosłych z BMI ≥ 30 kg/m2 lub BMI ≥ 27 kg/m2 przy współistniejących chorobach związanych z otyłością.

  • Leki hamujące apetyt: liraglutyd (agonista GLP-1), semaglutyd (agonista GLP-1, obecnie zarejestrowany w leczeniu otyłości), naltrekson/bupropion (preparat złożony).
  • Inhibitory wchłaniania tłuszczów: orlistat.
  • Inne leki wspomagające redukcję masy ciała: preparaty mogące być stosowane off-label, według aktualnych wytycznych krajowych.

Farmakoterapia zawsze powinna być wspierana zmianą stylu życia i regularną kontrolą lekarską. Wskazania do leczenia farmakologicznego powinny być każdorazowo dokładnie przeanalizowane i dostosowane do indywidualnego pacjenta.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod E66.9.0 jest narzędziem ułatwiającym jednoznaczne rozpoznanie i dokumentację przypadków otyłości prostych, w których nie wykazano związku z innymi chorobami wtórnymi ani specjalnych postaci schorzenia. Umożliwia to precyzyjne prowadzenie statystyk, rozliczanie świadczeń zdrowotnych oraz jest przydatne w perspektywie długofalowego planowania leczenia i kontroli efektów terapeutycznych w populacji chorych z otyłością. Stosowanie właściwego kodu pozwala również na wyodrębnienie grup pacjentów, u których warto wdrożyć lub rozważyć leczenie farmakologiczne zgodnie z najnowszymi wytycznymi.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl