Kod ICD-10: C83.2

Kod C83.2 to Mieszany z małych i dużych komórek (rozlany)

Kod C83.2 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do jednego z podtypów chłoniaków nieziarniczych rozlanych, określanych jako chłoniak mieszany z małych i dużych komórek, typ rozlany. Jest to nowotwór złośliwy wywodzący się z limfocytów,
cechujący się obecnością zarówno małych, jak i dużych komórek nowotworowych, przy czym komórki te rozprzestrzeniają się w sposób rozlany w obrębie tkanki chłonnej.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C83.2 stosuje się w rozpoznaniu przypadków chłoniaków nieziarniczych rozlanych, które na podstawie badania histopatologicznego wykazują mieszaną populację komórek nowotworowych (małych i dużych) oraz rozlany wzór naciekania. Użycie tego kodu jest zasadne w przypadku:

• Potwierdzenia rozpoznania mikroskopowego przez patomorfologa
• Braku możliwości jednoznacznego przypisania rozrostu do jednej kategorii komórkowej
• Planowania wielodyscyplinarnego leczenia chłoniaka
• Dokumentowania choroby w rejestrach nowotworowych

Kod C83.2 nie jest stosowany w przypadkach chłoniaków o jednolitym składzie komórkowym ani w chłoniakach ziarniczych (ziarnica złośliwa).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Podstawą leczenia chłoniaka mieszanego z małych i dużych komórek (rozlanego) jest chemioterapia wielolekowa, często w połączeniu z immunoterapią. Najczęściej stosowane schematy terapeutyczne obejmują:

• CHOP (cyklofosfamid, doksorubicyna [Adriamycyna], winkrystyna, prednizon)
• R-CHOP (dodatek rytuksymabu do standardowego CHOP)
• Leki z grupy cytostatyków
• Leki z grupy przeciwciał monoklonalnych (np. rytuksymab, obinutuzumab) w wybranych przypadkach
• W przypadku nawrotów lub oporności zastosowanie mogą mieć terapie celowane lub przeszczepienie komórek krwiotwórczych

W leczeniu mogą być także stosowane radioterapia oraz leczenie wspomagające.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C83.2 umożliwia precyzyjne klasyfikowanie i dokumentowanie rozlanych chłoniaków o mieszaną populację komórek. Jego stosowanie jest kluczowe w planowaniu odpowiedniego leczenia, określaniu rokowania oraz prowadzeniu statystyk epidemiologicznych. Pozwala również na adekwatne zakwalifikowanie pacjenta do programów lekowych oraz rozliczanie świadczeń zdrowotnych.