Kod ICD-10: H74.1.0

Kod H74.1.0 to Zrostowe zapalenie ucha środkowego

Kod H74.1.0 w klasyfikacji ICD-10 oznacza zrostowe zapalenie ucha środkowego (otitis media adhesiva). Jest to przewlekle przebiegający proces zapalny ucha środkowego, w którym dochodzi do powstawania zrostów, blizn oraz zgrubień błony śluzowej, skutkujących pogorszeniem ruchomości błony bębenkowej oraz elementów jamy bębenkowej. Efektem są przewlekłe zaburzenia słuchu, zwłaszcza niedosłuch przewodzeniowy.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie przewlekłego zapalenia ucha środkowego z obecnością zrostów i blizn w obrębie jamy bębenkowej lub kosteczek słuchowych.

• Objawy upośledzenia słuchu związane z unieruchomieniem elementów ucha środkowego.

• Stwierdzenie charakterystycznych zmian w otoskopii (np. retrakcja błony bębenkowej, obecność zrostów czy atrofi a błony).

• Wykluczenie innych przyczyn przewlekłego zapalenia i niedosłuchu (np. perlaka, otosklerozy).

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zrostowego zapalenia ucha środkowego ma przede wszystkim charakter zachowawczy, ponieważ jest to postać choroby przewlekłej, rzadko toczy się aktywne zakażenie bakteryjne.

• Glikokortykosteroidy donosowe lub ogólne – w celu zahamowania przewlekłego procesu zapalnego oraz zmniejszenia obrzęku śluzówki.

• Leki mukolityczne – stosowane w celu poprawy drenażu i ewakuacji wydzieliny z jamy bębenkowej.

• Leki poprawiające funkcję trąbki słuchowej (np. obkurczające śluzówkę nosa i gardła).

• Antybiotyki – tylko w przypadku superinfekcji bakteryjnej.

• Leczenie zabiegowe: w przypadkach niepowodzenia terapii zachowawczej – zabiegi mikrochirurgiczne mające na celu usunięcie zrostów i rekonstrukcję ciągłości kosteczek słuchowych (tympanotomia, ossikuloplastyka).

• Aparaty słuchowe – zalecane pacjentom z trwałym ubytkiem słuchu.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H74.1.0 pozwala na precyzyjne sklasyfikowanie przewlekłego procesu zapalnego ucha środkowego z obecnością zrostów i bliznowaceń. Dzięki temu umożliwia wdrożenie odpowiedniej strategii terapeutycznej (monitorowanie, farmakoterapia, kwalifikacja do leczenia zabiegowego). Jest ważny w komunikacji interdyscyplinarnej, planowaniu postępowania, kwalifikowaniu do zabiegów oraz prowadzeniu dokumentacji medycznej i rozliczeń świadczeń zdrowotnych. Pomaga także w ocenie prognostycznej oraz długoterminowym monitorowaniu pacjentów z przewlekłymi chorobami ucha.