Kod ICD-10: O46.0.0.0

Kod O46.0.0.0 to niedobór włóknika

Kod O46.0.0.0 w systemie ICD-10 odnosi się do rozpoznania niedoboru włóknika w przebiegu krwotoku przedporodowego ze szczególnym uwzględnieniem powikłań hemostatycznych u kobiet w ciąży. Fibrynogen (włóknikogen) jest kluczowym białkiem osoczowym, a jego niedobór prowadzi do upośledzenia procesu krzepnięcia, co może skutkować ciężkimi krwawieniami, zwłaszcza podczas okresu okołoporodowego.

Wskazania do stosowania kodu

• Rozpoznanie niedoboru fibrynogenu (niedobór włóknika) u pacjentek z krwotokiem przedporodowym lub innymi zaburzeniami krzepnięcia w ciąży.

• Podejrzenie koagulopatii (skaza krwotoczna) w przebiegu powikłań położniczych, szczególnie w stanach takich jak rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC).

• Krwotoki o nieustalonej przyczynie u ciężarnych, gdzie badania wykazały obniżony poziom fibrynogenu w osoczu (< 150 mg/dl).

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Fibrynogen ludzki (koncentrat fibrynogenu) — środek pierwszego wyboru przy znacznym niedoborze włóknika.

• Krioprecypitat osocza — alternatywa, gdy koncentrat fibrynogenu nie jest dostępny. Zawiera wysokie stężenia fibrynogenu oraz czynników VIII i XIII.

• Osocze świeżo mrożone (FFP) — stosowane, gdy nie ma możliwości podania koncentratu lub krioprecypitatu.

• Leczenie wspomagające: uzupełnianie innych niedoborów czynników krzepnięcia, korekta zaburzeń elektrolitowych, unikanie kwasicy.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod O46.0.0.0 ma istotne znaczenie kliniczne w położnictwie i medycynie ratunkowej. Jego prawidłowe zastosowanie pozwala na szybkie zidentyfikowanie groźnych powikłań krwotocznych u ciężarnych, z wyraźnym wskazaniem na konieczność pilnej interwencji. Pozwala zakwalifikować pacjentkę do odpowiedniego leczenia substytucyjnego i monitorowania parametrów krzepnięcia, co realnie wpływa na zmniejszenie śmiertelności i powikłań zarówno u matki, jak i płodu. Właściwe rozpoznanie i dokumentacja tej jednostki chorobowej ułatwia koordynację interdyscyplinarnego postępowania i optymalizację leczenia.