Kod ICD-10: B78.7

Kod B78.7 to Węgorczyca rozsiana

Kod ICD-10 B78.7 odpowiada jednostce chorobowej znanej jako węgorczyca rozsiana (ang. disseminated strongyloidiasis). Jest to zaawansowana, uogólniona postać infekcji wywołanej przez nicienia Strongyloides stercoralis. Charakteryzuje się masywną inwazją pasożyta z zajęciem wielu narządów, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością (po przeszczepach, w trakcie leczenia immunosupresyjnego, z zakażeniem HIV/AIDS lub po glikokortykosteroidach).

Wskazania do stosowania kodu

Kod B78.7 stosuje się u pacjentów, u których doszło do rozsianej postaci węgorczycy, a więc:

• Stwierdzono szeroko rozpowszechnioną infekcję obejmującą układ oddechowy, pokarmowy, skórę, OUN itp.
• Występują objawy ogólnoustrojowe – wstrząs septyczny, zapalenie płuc, ból brzucha, biegunka, objawy neurologiczne
• Pozostali pacjenci z ryzykiem ciężkiej choroby – immunosupresja, nowotwory hematologiczne, leczenie immunosupresyjne

Kod ten nie jest stosowany w przypadkach łagodnej (jelitowej) węgorczycy (np. B78.0 – Węgorczyca jelitowa), lecz wyłącznie w przypadkach uogólnionych, często o ciężkim przebiegu.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie węgorczycy rozsianej wymaga szybkiej interwencji farmakologicznej. Najczęściej stosowane substancje czynne obejmują:

• Iwermektyna (Ivermectin) – podstawowy lek z wyboru, skuteczny i o dobrej tolerancji, podawana doustnie lub (w przypadku niemożności przyjmowania doustnego) podskórnie w dawkach powtórzonych
• Albendazol – alternatywnie lub w skojarzeniu, szczególnie w przypadku braku dostępności iwermektyny
• Tiabendazol – w rzadkich przypadkach lub przy nieskuteczności powyższych

U pacjentów z immunosupresją konieczne jest jednoczesne leczenie wtórnych zakażeń bakteryjnych (często występujące powikłania septyczne) oraz wsparcie ogólne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod B78.7 jest szczególnie ważny dla lekarzy pracujących w szpitalach, oddziałach zakaźnych, oddziałach transplontologicznych i u pacjentów leczonych immunosupresyjnie. Pozwala on:

• Szybko zidentyfikować wysokie ryzyko powikłań oraz konieczność intensywnego leczenia
• Służy do prowadzenia statystyk i badań epidemiologicznych ciężkich zakażeń pasożytniczych
• Umożliwia wdrożenie odpowiednich działań terapeutycznych i prewencyjnych dla grup ryzyka

Właściwe przypisanie kodu B78.7 jest kluczowe dla wdrożenia optymalnej terapii i może zapobiec rozwojowi stanu zagrażającego życiu.