Kod ICD-10: C82.1

Kod C82.1 to Mieszany z małych komórek z wpuklonym jądrem i z dużych komórek, guzkowy

Kod C82.1 w klasyfikacji ICD-10 odnosi się do specyficznej postaci chłoniaka grudkowego (guzkowego) typu mieszanego, obejmującego zarówno małe komórki z wpuklonym jądrem (centrocyty) jak i duże komórki (centroblasty). Jest to nowotwór złośliwy wywodzący się z limfocytów B, charakteryzujący się guzkową architekturą w węźle chłonnym.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C82.1 stosuje się, gdy w badaniu histopatologicznym rozpoznany zostaje chłoniak grudkowy o mieszanej populacji komórek, przy czym obecne są obie frakcje – małe komórki z wpuklonym jądrem i duże komórki – w strukturze guzkowej. Kod powinien być używany przy rozpoznaniu pierwotnym tej postaci chłoniaka, zarówno w lokalizacji węzłowej, jak i poza węzłami chłonnymi, gdy dominuje guzkowy układ utkaniu nowotworu.

• W przypadku rozpoznań opartych o biopsję węzła chłonnego
• W razie wskazań na podstawie charakterystycznych cech morfologicznych i immunohistochemicznych
• W celu dokładnego różnicowania podtypów chłoniaków grudkowych

Typowe leki stosowane w leczeniu

Terapia chłoniaka grudkowego typu mieszanego jest uzależniona od stadium choroby oraz ogólnego stanu pacjenta. Najczęściej stosuje się:

• Rytuksymab – przeciwciało monoklonalne anty-CD20
• Leki alkilujące (np. cyklofosfamid)
• Analogi puryn (np. fludarabina)
• Antymetabolity (np. metotreksat)
• GKS (glikokortykosteroidy) – prednizon/deksametazon
• Złożone schematy immunochemioterapii, np. R-CHOP (rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna, prednizon)

Radioterapia może być stosowana w wybranych, ograniczonych przypadkach. Decyzję o leczeniu zawsze należy podejmować w interdyscyplinarnym zespole – zależnie od klinicznej sytuacji chorego.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Precyzyjne użycie kodu C82.1 umożliwia jednoznaczną identyfikację chłoniaka grudkowego mieszanego typu guzkowego w dokumentacji medycznej, co jest kluczowe dla:

• Właściwego planowania leczenia i kwalifikacji do określonych schematów terapeutycznych
• Prawidłowego raportowania do rejestrów nowotworów i rozliczania świadczeń zdrowotnych
• Prowadzenia nadzoru, obserwacji i analizy wyników leczenia w populacji pacjentów z chłoniakami
• Zoptymalizowania komunikacji pomiędzy patomorfologiem, hematologiem i onkologiem klinicznym w zespole leczących

Właściwe klasyfikowanie i rozróżnianie podtypów chłoniaków ma bezpośredni wpływ na rokowanie i dobór optymalnych strategii terapeutycznych.