Kod ICD-10: H90.5

Kod H90.5 to Upośledzenie słuchu czuciowo-nerwowe, nieokreślone

Kod H90.5 według klasyfikacji ICD-10 obejmuje przypadki upośledzenia słuchu czuciowo-nerwowego (niedosłuchu odbiorczego), w których nie określono, czy dotyczy to jednego, czy obu uszu. W przypadku tego kodu, deficyt słuchu wynika z uszkodzenia ślimaka, nerwu słuchowego lub centralnych struktur drogi słuchowej. Kod ten stosuje się wówczas, gdy nie jest możliwe szczegółowe określenie strony ani stopnia niedosłuchu.

Wskazania do stosowania kodu

  • Diagnoza niedosłuchu odbiorczego potwierdzona audiometrycznie, lecz z brakiem sprecyzowania lokalizacji lub jednoznacznego określenia ucha.

  • Wstępny etap diagnostyczny w sytuacjach, gdy dalsze badania są konieczne do pełnego określenia typu i nasilenia zaburzeń słuchu.

  • Opisywanie zaburzeń związanych z wiekiem, urazami akustycznymi, zakażeniami wirusowymi, zaburzeniami metabolicznymi czy ototoksycznością, kiedy szczegółowe dane nie są dostępne.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie niedosłuchu czuciowo-nerwowego zależy od przyczyny i czasu trwania zaburzenia. W przypadku przewlekłego ubytku słuchu znaczenie mają przede wszystkim urządzenia wspomagające słyszenie, takie jak aparaty słuchowe czy implanty ślimakowe. Leczenie farmakologiczne jest ograniczone i stosowane głównie w przypadkach ostrych, na przykład w:

  • Ostre nagłe niedosłuchy (idiopatyczne): glikokortykosteroidy (np. prednizon, metyloprednizolon – doustnie lub do ucha środkowego)

  • Zakażenia wirusowe: leki przeciwwirusowe (np. acyklowir – w specyficznych przypadkach)

  • Niedosłuch spowodowany ototoksycznością: odstawienie i unikanie leków ototoksycznych (np. aminoglikozydów, cisplatyny)

  • Leczenie objawowe: witaminy z grupy B, leki poprawiające mikrokrążenie (np. betahistyna, cynaryzyna – skuteczność poddawana jest dyskusji)

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H90.5 stanowi istotne narzędzie w pracy lekarza oraz innych specjalistów medycznych podczas raportowania i dokumentowania diagnozy niedosłuchu odbiorczego, kiedy szczegółowe informacje na temat lokalizacji deficytu słuchu nie są dostępne. Jego użycie umożliwia prawidłowe prowadzenie dokumentacji medycznej (np. kartoteki pacjenta, skierowania do laryngologa, dokumenty orzecznicze) w zgodzie z wymaganiami systemu ICD-10. Kod pomaga również w późniejszym skierowaniu pacjenta na odpowiednie badania diagnostyczne oraz w doborze właściwej terapii i rehabilitacji słuchowej.

Wyszukiwarka ICD-10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl