Kod ICD-10: F52.6

Kod F52.6 to Dyspareunia nieorganiczna

Kod F52.6 według klasyfikacji ICD-10 odpowiada rozpoznaniu dyspareunii nieorganicznej. Jest to zaburzenie objawiające się powtarzającym się lub utrwalonym bólem w trakcie lub po stosunku płciowym, który nie jest związany z żadną rozpoznawalną przyczyną organiczną (somatyczną) lub chorobą fizyczną narządów płciowych.

Wskazania do stosowania kodu

Kod F52.6 powinien być stosowany w przypadkach, gdy doświadczenie bólu podczas stosunku nie może być wyjaśnione żadną przyczyną fizyczną, infekcją, urazem, zaburzeniem hormonalnym ani inną zmianą patologiczną narządów płciowych.

• Wskazany przy podejrzeniu podłoża psychogennego, psychologicznego lub psychospołecznego występowania bólu.
• Wyklucza organiczne przyczyny poprzez odpowiednią diagnostykę fizykalną i laboratoryjną przed postawieniem rozpoznania.
• Można go rozważyć zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn (choć częściej rozpoznawany jest u kobiet).
• Stosowany przy nawracającym bólu w trakcie współżycia, trwającym minimum kilka tygodni lub miesięcy, zakłócającym życie seksualne.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Dyspareunia nieorganiczna ma podłoże psychogenne, dlatego leczenie farmakologiczne nie jest zwykle leczeniem pierwszego wyboru. Jednakże, jeśli rozpoznano współwystępowanie zaburzeń lękowych lub depresyjnych, można rozważyć stosowanie odpowiednich leków.

• Leki przeciwdepresyjne (np. SSRI, SNRI) – w przypadku współistnienia depresji lub zespołów lękowych.
• Leki przeciwlękowe – w sytuacjach dominujących objawów lękowych.
• Leki wspomagające relaksację mięśni (sporadycznie) – np. w sytuacji wzmożonego napięcia mięśniowego na tle psychogennym.

Podstawą leczenia są interwencje psychoterapeutyczne (np. terapia poznawczo-behawioralna, terapia seksualna, terapia par) oraz edukacja pacjenta i partnera.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F52.6 jest istotny dla lekarzy wielu specjalności – ginekologów, urologów, psychiatrow, oraz seksuologów – umożliwiając odróżnienie przypadków bólu przy współżyciu o podłożu nieorganicznym od tych, które mają przyczyny somatyczne. Jego stosowanie pomaga w prawidłowym kierowaniu diagnostyki i leczenia, zapobiega niepotrzebnemu stosowaniu farmakoterapii opartej o leczenie schorzeń organicznych oraz umożliwia świadome wdrożenie terapii psychologicznej czy seksuologicznej.

Prawidłowe rozpoznanie zgodnie z kodem F52.6 wspiera również prowadzenie statystyk medycznych oraz optymalizację procesu leczenia zaburzeń seksualnych.