Kod ICD-10: C54.3

Kod C54.3 to Nowotwór złośliwy dna macicy

Kod ICD-10 C54.3 dotyczy rozpoznania złośliwego nowotworu (raka) lokalizującego się w dnie macicy (fundus uteri). Jest to szczegółowa klasyfikacja w obrębie nowotworów trzonu macicy (C54), która umożliwia sprecyzowanie topografii guza. Kod ten jest wykorzystywany w procesie diagnostycznym, planowaniu leczenia, rozliczeniach z płatnikiem oraz w dokumentacji medycznej.

Wskazania do stosowania kodu

• Podejrzenie lub rozpoznanie raka złośliwego dna macicy, na podstawie obrazu klinicznego, badań obrazowych (USG, MRI) oraz wyniku histopatologicznego wycinka z dna macicy.
• Dokumentowanie przypadków raka trzonu macicy, gdy zmiana dotyczy wyłącznie lub przede wszystkim dna macicy, co ma znaczenie dla wyboru metody leczenia i rokowania.
• Stosowanie w zgłoszeniach nowotworów do rejestrów onkologicznych oraz przy rozliczeniach świadczeń z płatnikiem.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Wybór leczenia zależy od stopnia zaawansowania nowotworu, stanu ogólnego pacjentki oraz obecności czynników ryzyka. Standardowo łączy się leczenie chirurgiczne z terapią adiuwantową. Stosowane są:

• Leki cytotoksyczne (chemioterapia): Paclitaxel, Carboplatyna, Cisplatyna, Doxorubicyna, Epirubicyna. Schematy dobierane są indywidualnie, często w skojarzeniu.
• Leki hormonalne: Progestageny (medroksyprogesteron, megestrol). Często stosowane w mniej zaawansowanych przypadkach lub u pacjentek niekwalifikujących się do leczenia chirurgicznego.
• Leki stosowane w immunoterapii: w przypadku specyficznych typów raka, np. pembrolizumab – leczenie w ramach badań klinicznych lub po niepowodzeniu standardowej terapii.

Radioterapia oraz leczenie operacyjne (histerektomia radykalna z limfadenektomią) pozostają podstawą postępowania, natomiast leki są stosowane jako uzupełnienie leczenia.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod ICD-10 C54.3 pozwala na jednoznaczne określenie lokalizacji raka trzonu macicy w dnie narządu, co jest istotne dla doboru leczenia, oceny rokowania i prowadzenia dokumentacji. Precyzyjne posługiwanie się tym kodem usprawnia proces leczenia, komunikację interdyscyplinarną oraz rozliczenia świadczeń. Umożliwia również udział pacjentek w rejestrach klinicznych oraz wybór optymalnej ścieżki terapeutycznej zgodnie z aktualnymi wytycznymi.