Kod ICD-10: T42.0

Kod T42.0 to Zatrucie pochodnymi hydantoiny

Kod T42.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do przypadków zatrucia pochodnymi hydantoiny. Najczęściej dotyczy to takich leków jak fenytoina i mefenytoina, które są stosowane głównie jako leki przeciwdrgawkowe w leczeniu padaczki. Kod stosuje się zarówno w przypadku przedawkowania zamierzonego, przypadkowego, jak i zatrucia w wyniku nieprawidłowego dawkowania.

Wskazania do stosowania kodu

Kod T42.0 należy zastosować w dokumentacji medycznej wtedy, gdy u pacjenta doszło do toksycznego działania lub zatrucia produktami leczniczymi z grupy hydantoin.Typowe sytuacje obejmują:

• Przedawkowanie leków przeciwdrgawkowych (celowe lub przypadkowe)
• Działania niepożądane wynikające z kumulacji hydantoiny (przy niewydolności wątroby, interakcji lekowych etc.)
• Zatrucia u dzieci po przypadkowym spożyciu leków
• Zatrucia w przebiegu prób samobójczych
• Objawy ostrego toksycznego działania hydantoin, np. ataksja, nystagmus, zaburzenia świadomości, arytmie

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zatrucia pochodnymi hydantoiny obejmuje przede wszystkim postępowanie objawowe oraz wsparcie funkcji życiowych. Nie istnieje swoista odtrutka dla hydantoin. W terapii stosuje się:

• Monitorowanie i podtrzymywanie funkcji oddechowej oraz hemodynamicznej
• Podanie węgla aktywowanego (jeśli zatrucie było świeże, a pacjent przytomny)
• Leczenie zaburzeń rytmu serca odpowiednimi lekami antyarytmicznymi
• W przypadkach ciężkiego zatrucia – hemodializa (szczególnie gdy jednocześnie upośledzona jest funkcja nerek i usuwanie leku jest utrudnione)
• Leczenie objawowe (np. benzodiazepiny w razie drgawek, leki wspomagające w przypadku zaburzeń elektrolitowych)

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod T42.0 pełni istotną funkcję w praktyce klinicznej – pozwala na jednoznaczną identyfikację i klasyfikację przypadków zatrucia lekami z grupy hydantoin. Jego użycie ułatwia rozliczenia i raportowanie w systemach opieki zdrowotnej oraz jest podstawą do wdrożenia odpowiednich procedur diagnostyczno-terapeutycznych. Klasyfikacja ta przydaje się także w nadzorze farmakologicznym, epidemiologii zatruć lekowych oraz w pracy interdyscyplinarnej, np. przy współpracy z toksykologiem.