Kod ICD-10: C81.3

Kod C81.3 to Zanik limfocytów

Kod ICD-10: C81.3 odnosi się do podtypu ziarnicy złośliwej (chłoniaka Hodgkina) określanego jako ziarnica złośliwa z zanikiem limfocytów (Lymphocyte Depleted Hodgkin Lymphoma). Jest to jeden z rzadszych wariantów tej choroby nowotworowej wywodzącej się z układu limfatycznego. Charakteryzuje się znacznym zanikiem limfocytów oraz większą liczbą komórek Reed–Sternberga w porównaniu z innymi postaciami ziarnicy.

Wskazania do stosowania kodu

Kod C81.3 należy stosować:

• W przypadku potwierdzenia histopatologicznego ziarnicy złośliwej z zanikiem limfocytów.
• Gdy u pacjenta występuje kliniczny obraz chłoniaka Hodgkina z przewagą komórek Reed–Sternberga oraz małą liczbą limfocytów w materiale biopsyjnym.
• Najczęściej u osób w średnim i starszym wieku, często z zaawansowaną chorobą w momencie rozpoznania.
• W dokumentacji diagnostycznej, sprawozdawczości medycznej oraz podczas planowania leczenia onkologicznego.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie ziarnicy z zanikiem limfocytów opiera się na standardowych protokołach terapii chłoniaków Hodgkina, jednak rokowanie może być mniej korzystne niż w innych odmianach. Do najczęściej używanych leków należą:

• Leki cytostatyczne (chemioterapia):
  • schematy ABVD (adriamycyna, bleomycyna, winblastyna, dakarbazyna)
  • lub ewentualnie BEACOPP (bleomycyna, etopozyd, adriamycyna, cyklofosfamid, winkrystyna, prokarbazyna, prednizon)
• Leczenie celowane:
  • inhibitory PD-1 (np. nivolumab, pembrolizumab) w wybranych przypadkach
• Radioterapia jako leczenie uzupełniające lub paliatywne w zaawansowanych stadiach.

Leczenie wspomagające obejmuje m.in. profilaktykę i leczenie powikłań infekcyjnych oraz wsparcie hematologiczne.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod C81.3 jest kluczowy w dokładnej klasyfikacji podtypu ziarnicy złośliwej w dokumentacji medycznej, co umożliwia prawidłowe planowanie leczenia oraz prognozowanie przebiegu choroby. Rozpoznanie tego podtypu wpływa na wybór strategii terapeutycznej oraz umożliwia udział pacjenta w odpowiednich programach terapeutycznych i badaniach klinicznych. Ponadto, prawidłowe kodowanie jest istotne dla statystyki szpitalnej i krajowych rejestrów nowotworowych.