Kod ICD-10: G90.2.0

Kod G90.2.0 to Zespół Bernarda(-Hornera)

Kod G90.2.0 w klasyfikacji ICD-10 opisuje Zespół Bernarda(-Hornera), znany także jako zespół Hornera. Jest to neurologiczny zespół objawowy powstający w wyniku uszkodzenia drogi współczulnej na poziomie szyjnym lub oczodołowym. Charakteryzuje go triada objawów: ptoza (opadanie powieki górnej), mioza (zwężenie źrenicy) oraz anhydroza (zaburzenie wydzielania potu w obrębie twarzy).

Wskazania do stosowania kodu

Kod G90.2.0 stosuje się w przypadku potwierdzenia obecności zespołu Hornera jako objawu klinicznego, niezależnie od przyczyny uszkodzenia drogi współczulnej. Najczęstsze sytuacje kliniczne obejmują:

• Urazy szyi prowadzące do uszkodzenia zwoju szyjnego górnego
• Zespoły nowotworowe, m.in. guz Pancoasta płuca (zlokalizowany w szczycie płuca)
• Powikłania po zabiegach chirurgicznych w obrębie szyi lub klatki piersiowej
• Schwytanie nerwów współczulnych przez zmiany naczyniowe (np. rozwarstwienie tętnicy szyjnej)
• Wrodzone formy zespołu Bernarda(-Hornera)

Kod wykorzystywany jest w dokumentacji medycznej oraz statystyce medycznej do rejestracji przypadków potwierdzonego klinicznie zespołu Hornera.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Zespół Bernarda(-Hornera) nie posiada leczenia przyczynowego w sensie farmakoterapii objawów. Terapia ukierunkowana jest na leczenie choroby podstawowej, która doprowadziła do uszkodzenia drogi współczulnej. Typowe postępowanie obejmuje:

• Leczenie przyczynowe (chirurgiczne, onkologiczne, naczyniowe) – usunięcie guza, leczenie urazu, endowaskularne leczenie rozwarstwienia tętnicy szyjnej itp.
• Leczenie objawowe – rzadko stosowane, czasami używa się leków rozszerzających źrenicę (takich jak fenylefryna w kroplach do oceny uszkodzenia szlaku, lecz nie do stałego stosowania klinicznego).

Leczenie farmakologiczne ma ograniczone znaczenie; w większości przypadków objawy są trwałe lub ustępują samoistnie po leczeniu przyczyny.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod G90.2.0 pozwala na precyzyjną rejestrację i klasyfikację przypadków zespołu Bernarda(-Hornera) w dokumentacji medycznej. Umożliwia on jednoznaczne oznaczenie zespołu o określonej etiologii, co ma istotne znaczenie zarówno dla procesów diagnostycznych, jak i sprawozdawczości statystycznej. Podkreśla konieczność poszukiwania i leczenia pierwotnej przyczyny zaburzenia oraz współpracy interdyscyplinarnej z neurologami, onkologami i chirurgami. Kod jest istotny w procesie kompleksowej opieki nad pacjentem z objawami zespołu Hornera.