Kod ICD-10: F60.5

Kod F60.5 to Osobowość anankastyczna

Kod F60.5 według klasyfikacji ICD-10 oznacza Osobowość anankastyczną, znaną również jako osobowość obsesyjno-kompulsyjną. Diagnoza ta obejmuje osoby charakteryzujące się uporczywą skłonnością do porządku, perfekcjonizmu oraz nadmiernej kontroli nad sobą i innymi, często kosztem elastyczności i efektywności działania.

Wskazania do stosowania kodu

• Stosowanie kodu F60.5 zalecane jest w przypadku pacjentów prezentujących utrwalone wzorce zachowań obsesyjno-kompulsyjnych, szczególnie gdy cechy te utrudniają funkcjonowanie społeczne, zawodowe lub osobiste.

• Charakterystyczne cechy to m.in.: nadmierna skrupulatność, pedanteria, pochłonięcie szczegółami, sztywność moralna, vacylacje decyzyjne oraz trudności w delegowaniu zadań.

• Zaleca się kodowanie F60.5 w dokumentacji medycznej przy rozpoznaniu trwającym dłużej niż kilka miesięcy oraz po wykluczeniu innych zaburzeń osobowości lub wpływu substancji psychoaktywnych.

Typowe leki stosowane w leczeniu

• Leczenie farmakologiczne nie jest terapią pierwszego rzutu, natomiast może być stosowane w przypadku nasilonych objawów lękowych lub współwystępującej depresji.

• Najczęściej stosowane są selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – np.: sertralina, paroksetyna, fluoksetyna, szczególnie w razie obecności objawów kompulsyjnych lub depresyjnych.

• W niektórych przypadkach rozważa się też stosowanie anxiolityków (leki przeciwlękowe) na krótki okres oraz wspomagająco leki przeciwdepresyjne z grupy SNRI (wenlafaksyna, duloksetyna).

• Leczenie farmakologiczne powinno być łączone z psychoterapią, głównie terapią poznawczo-behawioralną (CBT).

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod F60.5 (Osobowość anankastyczna) jest bardzo przydatny dla lekarzy psychiatrów, lekarzy rodzinnych oraz innych specjalistów, gdy zachodzi potrzeba różnicowania zaburzeń zachowania i planowania leczenia zaburzeń o charakterze obsesyjno-kompulsyjnym osobowości. Prawidłowe rozpoznanie umożliwia indywidualizację terapii (farmakologicznej i psychoterapeutycznej), optymalizuje opiekę nad pacjentem oraz dokumentację medyczną. Rozpoznanie to pozwala również na monitorowanie długoterminowe pacjentów narażonych na wyższe ryzyko współistnienia zaburzeń lękowych oraz depresji.