Kod ICD-10: H83.2.0

Kod H83.2.0 to Zanik funkcji

Kod H83.2.0 według klasyfikacji ICD-10 odnosi się do zaniku funkcji błędnika (labiryntu). Kod znajduje się w grupie „Inne choroby ucha wewnętrznego” i dotyczy przypadków, w których następuje postępująca utrata czynności narządu równowagi i/lub słuchu o różnej etiologii. U pacjentów manifestuje się to najczęściej przewlekłymi zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi oraz pogorszeniem słuchu, a czasami także szumami usznymi.

Wskazania do stosowania kodu

Kod H83.2.0 stosuje się w sytuacjach, gdy obserwuje się:

• Postępujący zanik funkcji błędnika z przyczyn idiopatycznych lub w przebiegu chorób przewlekłych, np. niedokrwienia, procesów degeneracyjnych, powikłań zapalnych lub pourazowych.
• Wykluczenie innych przyczyn objawów – kod stosuje się po wyeliminowaniu ostrych stanów zapalnych, nowotworów czy urazów jako głównego rozpoznania.
• Monitorowanie stanu pacjentów z przewlekłymi dolegliwościami błędnika – m.in. u osób ze starszym wiekiem, cukrzycą, miażdżycą naczyń czy chorobami autoimmunologicznymi.

Typowe leki stosowane w leczeniu

Leczenie zaniku funkcji błędnika skupia się głównie na leczeniu objawowym oraz wspomaganiu funkcji narządu równowagi. Najczęściej wykorzystywane są:

• Betahistyna – poprawia ukrwienie ucha wewnętrznego, łagodzi zawroty głowy.
• Leki przeciwhistaminowe (np. dimenhydrynat) oraz cholinolityki – zmniejszają intensywność zawrotów głowy.
• Leki poprawiające mikrokrążenie – np. preparaty z grupy nootropowych.
• Leczenie rehabilitacyjne – specjalistyczne ćwiczenia przedsionkowe.
• W niektórych przypadkach celowe jest wdrożenie leków przeciwlękowych jako wsparcia przez przewlekłym stresem wywołanym objawami.

Podsumowanie znaczenia i użyteczności kodu dla lekarza

Kod H83.2.0 „Zanik funkcji” jest ważnym narzędziem klasyfikującym przewlekłe, postępujące zaburzenia funkcjonalne ucha wewnętrznego – narządu równowagi i słuchu. Umożliwia ewidencję i monitorowanie pacjentów z niejednoznacznymi, przewlekłymi objawami przedsionkowymi, wspiera w procesie diagnostycznym (zwłaszcza wykluczenia innych przyczyn), a także pozwala na dostosowanie strategii leczenia farmakologicznego i rehabilitacyjnego. Kod ten bywa również istotny w dokumentacji medycznej oraz rozliczeniach świadczeń zdrowotnych.